Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

62η Berlinale : Τα Βραβεία


Οι μεγάλοι νικητές της 62ης Berlinale ήταν τελικά οι Αδερφοί Ταβιάνι με την νέα τους  ταινία  Cesare Deve Morire - Caesar Must Die Italian


Οι νικητές αναλυτικά 



Χρυσή Αρκτος 
Cesare Deve Morire -Πάολο & Βιτόριο Ταβιάνι
 
Αργυρή Αρκτος
Just the Wind - Μπενς Φλίγκαου
 
Αργυρή Αρκτος Σκηνοθεσίας
Κρίστιαν Πέτσολντ  (Barbara)
 
Αργυρή Αρκτος Ανδρικού Ρόλου
Μίκελ Μπόε Φέλσγκαρντ  (A Royal Affair)
 
Αργυρή Αρκτος Γυναικείου Ρόλου
Ρέιτσελ Μουάντζα   (Rebelle)
 
Αργυρή Αρκτος Καλύτερου Σεναρίου
Νικολάι Αρσέλ & Ράσμους Χέιστερμπεργκ
(A Royal Affair)
 
Αργυρή Αρκτος Καλλιτεχνικού Επιτεύγματος
Λουτς Ράιτεμαγιερ (White Deer Plain)
 
Ειδική Μνεία
Στην Ούρσουλα Μέγιερ (L’ Enfant d’ en Haut)
 
Βραβείο Alfred Bauer
Μιγκέλ Γκομές (Tabu)


Abduction


REAL STEEL
Εναλλακτικός τίτλος: Ένα Robot για πολλές σφαλιάρες
Έτος: ΗΠΑ
Έτος: 2011
Είδος: μηχανικό ξυλίκι
Μάστορας: Σον Λέβι
Παίχτες: Χιού Τζάκμαν, Εβάντζελιν Λίλι (η Κεϊτ απ το Lost)
Κρατάει: 127’

Κάπου στο κοντινό μέλος  (όχι της Ελλάδος , αυτό  δεν θα
υπάρχει)   στην αμερικανική επαρχεία  , ένας παλιός μποξέρ  ρίχνεται στο ρινγκ  των ρομποτ με το νέο του απόκτημα . Ένα καλογυαλισμένο  τελευταίας τεχνολογίας ανθρωποειδές τηλεκατευθυνόμενο που όμως απ τον πρώτο γύρο βγαίνει νοκ αοτ  . Παράλληλα μαθαίνει πως έχει κι έναν γιο ξώγαμο το οποίο και φορτώνεται στη νέα του περιοδεία  με ένα άλλο βομπότ σακαράκα.
Μια ταινία βασισμένη στο διήγημα του Ριτσαρντ Μαθισον (εγώ δεν τον ξέρω )  που εμπεριέχει  όλα αυτά τα στοιχεία που συνθέτουν ένα κινηματογραφικό αριστούργημα της 7ης τέχνης . Δηλαδή , κούκλο πρωταγωνιστή , μπόλικη δράση , τρομερά  οπτικά εφε , υποτυπώδη διάλογους , καθόλου ανατρεπτικό σενάριο , σούπερ γλάστρα γκομενάκι, συγκίνηση και αίσιο τέλος .  Ψάχνετε κάτι παραπάνω από μια ταινία  ? 


ΠΟΝΤΙΟΙ - NEW GENERATION





ΠΟΝΤΙΟΙ - NEW GENERATION

Εναλλακτικός τίτλος: Δουλεία δεν είχε ο Διάολος γ…. τα παιδία του

Έτος :2011
Χώρα:  Ταλαίπωριάδα
Είδος: ΠΛΑΚΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ
Μάστορας: Άμοιρος Ευστρατιάδης
Παίχτες:  Κοντογιαννίδης, Λεζές , Φιλίνη και το κακό συναπάντημα
Κρατάει: Δε θα μάθουμε ποτέ…

Και πάνω που καταφέραμε συνέλθουμε και έπειτα από  εξαιρετικά δύσκολες και επώδυνες προσπάθειες απ το καλλιτεχνικό ράπισμα του Ρόδα τσάντα και κοπάνα , έρχεται τώρα μια δεύτερη ακόμα πιο σκληροπυρηνική ταινία να μας κάνει να ξεχάσουμε ότι νομίζαμε πως ξέραμε γι αυτό που ονομάζουν 7η τέχνη.  Ποιος Μπουνουέλ και ποιος Ταρκόφσκι  . Εδώ αγαπητέ αναγνώστη η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά , και τα πόδια επίσης. Κάτι γατάκια τύπου Σκοτσέζε και Σπίλμπεργκ τρέμουν  μη χάσουν τη μαρμίτα.  Έχει χάρη που η ταινία δεν πήρε υποψηφιότητα στα φετινά Oscar γιατί θα τίναζε την μπάνκα στον αέρα .  Κάτι άκουσα βέβαια πως θα είναι  υποψήφια το 2015 και αυτό γιατί όπως λεν  είναι πολύ μπροστά για την εποχή της , τόσο πολύ που εμείς οι ταπεινοί σινεφίλ αδυνατούμε να την αναγνώσουμε. Τόση τέχνη εγώ προσωπικά δεν την αντέχω κι ας με πουν άτεχνο . Μια ματιά βέβαια της έριξα λόγο εθνικής πορνοσταρ αλλά μέχρι εκεί 


Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

REAL STEEL


REAL STEEL

Εναλλακτικός τίτλος: Ένα Robot για πολλές σφαλιάρες

Έτος: ΗΠΑ

Έτος: 2011

Είδος: μηχανικό ξυλίκι

Μάστορας: Σον Λέβι

Παίχτες: Χιού Τζάκμαν, Εβάντζελιν Λίλι (η Κεϊτ απ το Lost)

Κρατάει: 127’

Κάπου στο κοντινό μέλος  (όχι της Ελλάδος , αυτό  δεν θα υπάρχει)   στην αμερικανική επαρχεία  , ένας παλιός μποξέρ  ρίχνεται στο ρινγκ  των ρομποτ με το νέο του απόκτημα . Ένα καλογυαλισμένο  τελευταίας τεχνολογίας ανθρωποειδές τηλεκατευθυνόμενο που όμως απ τον πρώτο γύρο βγαίνει νοκ αοτ  . Παράλληλα μαθαίνει πως έχει κι έναν γιο ξώγαμο το οποίο και φορτώνεται στη νέα του περιοδεία  με ένα άλλο βομπότ σακαράκα.

Μια ταινία βασισμένη στο διήγημα του Ριτσαρντ Μαθισον (εγώ δεν τον ξέρω )  που εμπεριέχει  όλα αυτά τα στοιχεία που συνθέτουν ένα κινηματογραφικό αριστούργημα της 7ης τέχνης . Δηλαδή , κούκλο πρωταγωνιστή , μπόλικη δράση , τρομερά  οπτικά εφε , υποτυπώδη διάλογους , καθόλου ανατρεπτικό σενάριο , σούπερ γλάστρα γκομενάκι, συγκίνηση και αίσιο τέλος .  Ψάχνετε κάτι παραπάνω από μια ταινία  ? 



 

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Oscar Nominations 2012





Οι υποψηφιότητες των OSCAR (2012)

Καλύτερη Ταινία
The Artist
Οι απόγονοι
Υπηρέτριες
Hugo
Μεσάνυχτα στο Παρίσι
Moneyball
Το δέντρο της ζωής
Το άλογο του πολέμου
Extremely Loud & Incredibly Close

Σκηνοθεσία
Γούντι Άλεν, «Μεσάνυχτα στο Παρίσι»
Μισέλ Χαζαναβίσιους, «The Artist»
Τέρενς Μάλικ, «Το δέντρο της ζωής»
Αλεξάντερ Πέιν, «Οι απόγονοι»
Μάρτιν Σκορσέζε, «Hugo»

Α’ Ανδρικός Ρόλος
Τζορτζ Κλούνεϊ, «Οι απόγονοι»
Γκάρι Όλντμαν, «
Tinker Tailor Soldier Spy»
Ζαν Ντιζαρντέν, «
The Artist»
Ντέιμιαν Μπασίρ, «
A Better Life»
Μπραντ Πιτ, «
Moneyball»

Α’ Γυναικείος Ρόλος
Γκλεν Κλόουζ, «Albert Nobbs»
Βαϊόλα Ντέιβις, «Υπηρέτριες»
Ρούνι Μάρα, «Το κορίτσι με το τατουάζ»
Μέριλ Στριπ, «Η Σιδηρά Κυρία»
Μισέλ Γουίλιαμς, «Επτά μέρες με τη Μέριλιν»

Β’ Ανδρικός Ρόλος
Κένεθ Μπράνα, «Επτά μέρες με τη Μέριλιν»
Τζόνα Χιλ, «
Moneyball»
Νικ Νόλτι, «
Warrior»
Κρίστοφερ Πλάμερ, «Οι πρωτάρηδες»
Μαξ φον Σίντοφ, «
Extremely Loud & Incredibly Close»

Β’ Γυναικείος Ρόλος
Μπερενίς Μπεζό, «
The Artist»
Τζέσικα Τσαστέιν, «Υπηρέτριες»
Τζάνετ ΜακΤιρ, «
Albert Nobbs»
Οκτάβια Σπένσερ, «Υπηρέτριες»
Μελίσα ΜακΚάρθι, «Φιλενάδες»

Πρωτότυπο Σενάριο
Μισέλ Χαζαναβίσιους, «The Artist»
Κρίστεν Γουίιγκ, Ανι Μαμόλο, «Φιλενάδες»
Τζέι Σι Τσάντορ, «Margin Call»
Γούντι Αλεν, «Μεσάνυχτα στο Παρίσι»
Ασγκάρ Φαρχαντί, «Ένας χωρισμός»

Διασκευασμένο Σενάριο
Τζ. Κλούνεϊ, Γκ.Χέσλοβ, Μπ. Γουίλιμον, «Αι Ειδοί του Μαρτίου»
Τζον Λόγκαν, «
Hugo»
Μπρίτζετ Ο’ Κόνορ, Πίτερ Στρόαν, «
Tinker Tailor Soldier Spy»
Αλεξάντερ Πέιν, Νατ Φάξον, Τζιμ Ρας, «Οι απόγονοι»
Ααρον Σόρκιν, Στιβ Ζέιλιαν, «
Moneyball»

Ξενόγλωσση Ταινία
Footnote - Ισραήλ
In Darkness - Πολωνία
Monsieur Lazar - Καναδάς
Bullhead - Βέλγιο
Ένας χωρισμός – Ιράν

Animation
Kung Fu Panda
Γάτος Σπιρουνάτος
Rango
Τσίκο και Ρίτα
A Cat in Paris

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
The Artist
Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου, Μέρος Β
Hugo
Μεσάνυχτα στο Παρίσι
Το άλογο του πολέμου

Φωτογραφία
The Artist
Το κορίτσι με το τατουάζ
Hugo
Το δέντρο της ζωής
Το άλογο του πολέμου

Κοστούμια
Anonymous
The Artist
Τζέιν Έιρ
Hugo
W.E

Μοντάζ
The Artist
Οι Απόγονοι
Το Κορίτσι με το Τατουάζ
Hugo
Moneyball

Μακιγιάζ
Albert Nobbs
Η Σιδηρά Κυρία
Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου, Μέρος Β

Πρωτότυπη Μουσική
Οι περιπέτειες του ΤενΤεν
The Artist
Hugo
Το άλογο του πολέμου
Tinker Tailor Soldier Spy

Πρωτότυπο Τραγούδι
The Muppets
Rio

Μοντάζ Ήχου
Drive
Το κορίτσι με το τατουάζ
Hugo
Transformers 3: Dark of the Moon
Το άλογο του πολέμου

Μιξάζ
Το κορίτσι με το τατουάζ
Hugo
Transformers 3: Dark of the Moon
Το άλογο του πολέμου
Moneyball

Οπτικά Εφέ
Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου, Μέρος Β
Hugo
Ο Πλανήτης των Πιθήκων: Η Εξέγερση
Real Steel
Transformers 3: Dark of the Moon

Ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους
Hell and Back Again
If a Tree Falls: A Story of the Earth Liberation Front
Paradise Lost 3: Purgatory
Πίνα Μπάους
Undefeated

Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους
The Barber of Birmingham: Foot Soldier of the Civil Rights Movement
God Is the Bigger Elvis
Incident in New Baghdad
Saving Face
The Tsunami and the Cherry Blossom

Μικρού Μήκους (Animation)
Dimanche/Sunda
The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore
La Luna
A Morning Stroll
Wild Life

Μικρού Μήκους (Live Action)
Pentecost
Raju
The Shore
Time Freak
Tuba Atlantic

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

The Iron Lady


Σιδηρά Κυρία

Χώρα : Βρετανία - Γαλλία 

Σκηνοθεσία: Φιλίντα Λόιντ
Πρωταγωνιστούν: Μέριλ Στριπ, Τζιμ Μπρόουντμπεντ, Σούζαν Μπράουν, Αλεξάντρα Ρόατς

 

Μάργκαρετ Θάτσερ Κόρη ψιλικατζή απ την επαρχεία  και μετέπειτα  γυναίκα σύμβολο του 20ου  αιώνα καθώς  κατάφερε να  εδραιωθεί σ έναν κατ εξοχήν ανδροκρατούμενο χώρο όπως αυτός της πολιτικής  . Η σκληρή και αμετάκλητη στάση της  κυρίως ενάντια στην  τότε Σοβιετική ένωση αλλά και στον πόλεμο των Φώκλαντ  της απέφεραν  το ¨παρατσούκλι¨ Σιδηρά Κυρία . 

 

Πάμε όμως στα της ταινίας ( αν μπορούνε να το θεωρήσουμε ταινία  αυτό το  πανηγύρι)

Από τη μία έχουμε την Φιλίντα Λόιντ,  μια  άπειρη σχετικά σκηνοθέτιδα  που η  μεγαλύτερη της στιγμή ήταν το χαζοχαρούμενο μιούζικαλ  ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ .  Απ την άλλη έχουμε ένα από τα ιερά τέρατα υποκριτικής  του σύγχρονου κινηματογράφου την Μέριλ Στριπ . Και για περιτύλιγμα ένα σενάριο  που προφανώς γράφτηκε βεβιασμένα και κάτω από πιέσεις  από μια σεναριογράφο με ενδιαφέρον αν μη τι άλλο ιστορικό , βλέπε Shame .  Απ ότι αντιλαμβάνεστε πρόκειται για μια  εντελώς γυναικεία ταινία .  Και το αποτέλεσμα το αποδεικνύει περίτρανα

Κανονικά όταν πας να δεις μια βιογραφία ενός πολιτικού προσώπου και μάλιστα ενός τόσο ηχηρού ονόματος  αυτό που περιμένεις  να δεις  είναι μια ταινία με μπόλικες πολιτικές αναφορές , πολιτικά  λάθη , χαρακτήρα  και καταγραφή γεγονότων που επηρέασε ο κεντρικός ήρωας . Δυστυχώς εδώ  η κάμερα εστιάζει  αλλού . Το που ακόμα παλεύω να το προσδιορίσω .   Πιο πολύ μου φάνηκε για  άρπα κόλα  ταινιάκι χωρίς υπόβαθρο και άποψη όπου η κάμερα βλέπει απ την πλευρά του πρίσματος της  προσωπική ζωή της Θάτσερ  που θα άρμοζε καλύτερα  σε μεσημεριανή εκπομπή τύπου Τατιάνας ,  αποφεύγοντας συστηματικά τον πολιτικό της βίο  και που  εναποθέτει  όλες του τις ελπίδες για μια εισπρακτική επιτυχία στο  υποκριτικό μεγαλείο της πρωταγωνίστριας .   Υπήρξαν  κατά καιρούς πολλές ταινίες όπου ο πρωταγωνιστής κλήθηκε να σηκώσει όλο το βάρος στην πλάτη του  και στέφθηκε με δάφνες κάτι που δυστυχώς δεν συμβαίνει  στην περίπτωση της ¨σιδερένιας  Κυρίας ¨    Και ναι η Στριπ αποδίδει τα μέγιστα  , ίσος  να είναι και η μοναδική εν ζωή ηθοποιός που θα μπορούσε να παίξει έναν  τόσο δύσκολο ρόλο , πράγμα βέβαια αναμενόμενο αφού δεν περιμένουμε πλέον τίποτα λιγότερο απ αυτήν .  Δε φτάνει όμως , οι σεναριακές τρύπες , η αδιάφορη σκηνοθεσία και η  επιδερμική προσέγγιση του θέματος είναι τόσο πρόχειρες που δεν υπερκαλύπτονται ούτε με 3 Στριπ  . Το Oscar πάντως το βλέπω σιγουράκι για την Μέριλ

 

Κώστας  Ποτακίδης


Σήμερα 18-01-12 6-8μμ στον Clipartradio.gr


Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

golden globes 2012


Χρυσές Σφαίρες 2012

Καλύτερη Ταινία - Δράμα: Οι Απόγονοι
Καλύτερη Ταινία - Κωμωδία ή Μιούζικαλ: The Artist
Καλύτερος Ηθοποιός - Δράμα: Τζορτζ Κλούνεϊ (Οι Απόγονοι)
Καλύτερη Ηθοποιός - Δράμα: Μέριλ Στριπ(Τhe Iron Lady)
Καλύτερος Ηθοποιός - Κωμωδία ή Μιούζικαλ: Ζαν Ντιζαρντέν (Τhe Artist)
Καλύτερη Ηθοποιός - Κωμωδία ή Μιούζικαλ: Μισέλ
Γουίλιαμς (Επτά Μέρες με τη Μέριλιν)
Β' Ανδρικός Ρόλος: Κρίστοφερ Πλάμερ (ΟιΠρωτάρηδες)
Β' Γυναικείος Ρόλος: Οκτάβια Σπένσερ (Υπηρέτριες)
Καλύτερος Σκηνοθέτης: Μάρτιν Σκορσέζε (Hugo)
Καλύτερο Σενάριο: Γούντι Αλεν (Μεσάνυχταστο Παρίσι)
Καλύτερη Ταινία Κιν. Σχεδίων: ΟιΠεριπέτειες του Τεντέν
Καλύτερη Μουσική: The Artist
Καλύτερο Τραγούδι: Masterpiece (W.E.)
Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: ΕναςΧωρισμός του Ασγκάρ Φαρχαντί