Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

OSCAR 2012



Οι μεγάλοι νικητές 
Καλύτερη ταινία: The Artist
Α' Γυναικείος Ρόλος: Μέριλ Στριπ για την ταινία Η Σιδηρά Κυρία
Α' Ανδρικός Ρόλος: Ζαν Ντιζαρντέν για την ταινία The Artist
Β' Γυναικείος Ρόλος: Οκτάβια Σπένσερ για την ταινία Οι Υπηρέτριες
Β' Ανδρικός Ρόλος: Κρίστοφερ Πλάμερ για την ταινία Οι Πρωτάρηδες
Καλύτερη σκηνοθεσία: Μισέλ Αζαναβισιούς για την ταινία The Artist
Καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων: Rango
Καλύτερο πρωτότυπο σενάριο: Μεσάνυχτα στο Παρίσι
Καλύτερο διασκευασμένο σενάριο: Οι Απόγονοι
Καλύτερη διεύθυνση: Hugo
Φωτογραφία: Hugo
Καλύτερα κουστούμια: The Artist

Καλύτερο ντοκιμαντέρ: Undefeated
Καλύτερο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους: Saving Face
Καλύτερο μοντάζ: Το Κορίτσι με το τατουάζ
Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία: Ένας Χωρισμός
Καλύτερο μακιγιάζ: Η Σιδηρά Κυρία
Καλύτερη πρωτότυπη μουσική: The Artist
Καλύτερο πρωτότυπο τραγούδι: "Μan or Muppet"
Καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους: The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore
Καλύτερη ταινία μικρού μήκους: The Shore
Καλύτερος ήχος: Hugo
Καλύτερα ηχητικά εφέ: Hugo
Καλύτερα οπτικά εφέ: Hugo

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

62η Berlinale : Τα Βραβεία


Οι μεγάλοι νικητές της 62ης Berlinale ήταν τελικά οι Αδερφοί Ταβιάνι με την νέα τους  ταινία  Cesare Deve Morire - Caesar Must Die Italian


Οι νικητές αναλυτικά 



Χρυσή Αρκτος 
Cesare Deve Morire -Πάολο & Βιτόριο Ταβιάνι
 
Αργυρή Αρκτος
Just the Wind - Μπενς Φλίγκαου
 
Αργυρή Αρκτος Σκηνοθεσίας
Κρίστιαν Πέτσολντ  (Barbara)
 
Αργυρή Αρκτος Ανδρικού Ρόλου
Μίκελ Μπόε Φέλσγκαρντ  (A Royal Affair)
 
Αργυρή Αρκτος Γυναικείου Ρόλου
Ρέιτσελ Μουάντζα   (Rebelle)
 
Αργυρή Αρκτος Καλύτερου Σεναρίου
Νικολάι Αρσέλ & Ράσμους Χέιστερμπεργκ
(A Royal Affair)
 
Αργυρή Αρκτος Καλλιτεχνικού Επιτεύγματος
Λουτς Ράιτεμαγιερ (White Deer Plain)
 
Ειδική Μνεία
Στην Ούρσουλα Μέγιερ (L’ Enfant d’ en Haut)
 
Βραβείο Alfred Bauer
Μιγκέλ Γκομές (Tabu)


Abduction


Abduction


Εναλλακτικός τίτλος:  Θέλω να γίνω Bourne στη θέση του Bourne


Έτος :2011

Χώρα:  Αμερική

Είδος: Δρασολογία 

Μάστορας: John Singleton


ΠαίχτεςTaylor Lautner και άλλοι

Κρατάει: 106΄

Ένας νεαρός ανακαλύπτει μια φωτογραφία στο internet  ενός αγνοουμένου παιδιού πριν από χρόνια που του μοιάζει καταπληκτικά . Ψάχνοντας μαθαίνει πως οι γονείς του δεν είναι  οι πραγματικοί .  καταδιώκεται  από μυϊκούς πράκτορες , πληρωμένους δολοφόνους αλλά και από βρικόλακες  , λυκάνθρωπους και αλλά όντα του αμερικάνικου σινεμά . Ουπς μου φαίνεται πως μπέρδεψα τις ταινίες αφού ο πρωταγωνιστής προέρχεται απ την βλακώδη  τριλογία του  Twilight . Καλέ τη μανία κι αυτή στο Hollywood  να ξεζουμίζουν το κάθε ατάλαντο που θα τους κάνει μια εμπορική επιτυχία?  Πρόκειται για το αγοράκι  με τα ροδοκόκκινα μαγουλάκια που όταν τσαντίζετε που του φαγε τη γκόμενα ο βρικόλακας της διπλανής πόρτας και μακραίνουν τα νύχια του και βγάζει τρίχες στο γραμμένο του σώμα .  Η Ταινία δεν κακή αλλά επουδενί  δεν είναι και καλή . Βλέπετε μεν αλλά και να μη τη δεις δεν τρέχει τίποτα . Μ άλλα λόγια  Τι 'χες Γιάννη, τι 'χα πάντα. Το μόνο στενάχωρο κατ εμέ ο σκηνοθέτης της που ξεκίνησε την καριέρα του πολύ ελπιδοφόρα μ εκείνο το καταπληκτικό  Boyz n the Hood και κατέληξε να κάνει  Fast & Furious και Abduction

 


ΠΟΝΤΙΟΙ - NEW GENERATION





ΠΟΝΤΙΟΙ - NEW GENERATION

Εναλλακτικός τίτλος: Δουλεία δεν είχε ο Διάολος γ…. τα παιδία του

Έτος :2011
Χώρα:  Ταλαίπωριάδα
Είδος: ΠΛΑΚΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ
Μάστορας: Άμοιρος Ευστρατιάδης
Παίχτες:  Κοντογιαννίδης, Λεζές , Φιλίνη και το κακό συναπάντημα
Κρατάει: Δε θα μάθουμε ποτέ…

Και πάνω που καταφέραμε συνέλθουμε και έπειτα από  εξαιρετικά δύσκολες και επώδυνες προσπάθειες απ το καλλιτεχνικό ράπισμα του Ρόδα τσάντα και κοπάνα , έρχεται τώρα μια δεύτερη ακόμα πιο σκληροπυρηνική ταινία να μας κάνει να ξεχάσουμε ότι νομίζαμε πως ξέραμε γι αυτό που ονομάζουν 7η τέχνη.  Ποιος Μπουνουέλ και ποιος Ταρκόφσκι  . Εδώ αγαπητέ αναγνώστη η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά , και τα πόδια επίσης. Κάτι γατάκια τύπου Σκοτσέζε και Σπίλμπεργκ τρέμουν  μη χάσουν τη μαρμίτα.  Έχει χάρη που η ταινία δεν πήρε υποψηφιότητα στα φετινά Oscar γιατί θα τίναζε την μπάνκα στον αέρα .  Κάτι άκουσα βέβαια πως θα είναι  υποψήφια το 2015 και αυτό γιατί όπως λεν  είναι πολύ μπροστά για την εποχή της , τόσο πολύ που εμείς οι ταπεινοί σινεφίλ αδυνατούμε να την αναγνώσουμε. Τόση τέχνη εγώ προσωπικά δεν την αντέχω κι ας με πουν άτεχνο . Μια ματιά βέβαια της έριξα λόγο εθνικής πορνοσταρ αλλά μέχρι εκεί 


Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

REAL STEEL


REAL STEEL

Εναλλακτικός τίτλος: Ένα Robot για πολλές σφαλιάρες

Έτος: ΗΠΑ

Έτος: 2011

Είδος: μηχανικό ξυλίκι

Μάστορας: Σον Λέβι

Παίχτες: Χιού Τζάκμαν, Εβάντζελιν Λίλι (η Κεϊτ απ το Lost)

Κρατάει: 127’

Κάπου στο κοντινό μέλος  (όχι της Ελλάδος , αυτό  δεν θα υπάρχει)   στην αμερικανική επαρχεία  , ένας παλιός μποξέρ  ρίχνεται στο ρινγκ  των ρομποτ με το νέο του απόκτημα . Ένα καλογυαλισμένο  τελευταίας τεχνολογίας ανθρωποειδές τηλεκατευθυνόμενο που όμως απ τον πρώτο γύρο βγαίνει νοκ αοτ  . Παράλληλα μαθαίνει πως έχει κι έναν γιο ξώγαμο το οποίο και φορτώνεται στη νέα του περιοδεία  με ένα άλλο βομπότ σακαράκα.

Μια ταινία βασισμένη στο διήγημα του Ριτσαρντ Μαθισον (εγώ δεν τον ξέρω )  που εμπεριέχει  όλα αυτά τα στοιχεία που συνθέτουν ένα κινηματογραφικό αριστούργημα της 7ης τέχνης . Δηλαδή , κούκλο πρωταγωνιστή , μπόλικη δράση , τρομερά  οπτικά εφε , υποτυπώδη διάλογους , καθόλου ανατρεπτικό σενάριο , σούπερ γλάστρα γκομενάκι, συγκίνηση και αίσιο τέλος .  Ψάχνετε κάτι παραπάνω από μια ταινία  ?