Παρασκευή 15 Ιουνίου 2012

Poulet aux prunes



Κοτόπουλο με δαμάσκηνα
Poulet aux prunes
Χώρα: Γαλλία
Έτος: 2011

Είδος: Αλληγορικό δράμα

Σκηνοθεσία – σενάριο : Vincent Paronnaud, Marjane Satrapi

Πρωταγωνιστούν : Mathieu Amalric, Edouard Baer , Maria de Medeiros

Διάρκεια: 91’ 

Εναλλακτικά :
4 μπούτια κοτόπουλου
1/2 κουτ. γλυκού πικάντικη μουστάρδα
1/2 κουτ. γλυκού ξύσμα λεμονιού
1 κουτ. γλυκού ξύσμα πορτοκαλιού
1 κούπα χυμό πορτοκάλι
100 γρ. ξερά δαμάσκηνα
1/2 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 1/2 κιλό πατάτες στρόγγυλες
1 φλυτζάνι του καφέ κρασί μηλίτης
αλάτι, πιπέρι, ελαιόλαδο

Ένα γευστικά γλυκόξινο παραμύθι για μεγάλα παιδία , παιδιά που αρέσκονται να βλέπουν ωραιοποιημένη δυστυχία αποτυπωμένη περίτεχνα στον καμβά της μεγάλης οθόνης . Ένα όμορφο, ρομαντικό φιλμ για τον ερώτα , τη μουσική , την τέχνη , την ζωή αλλά και το θάνατο . Θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε πως οι M. Caro & J.P. Jeunet συναντούν τον Terry Gilliam καθώς αυτό που μαγεύει το θεατή είναι η παραμυθένια ατμόσφαιρα αλλά και η comic αισθητική της . Κάτι καθόλου τυχαίο αφού η ταινία ουσιαστικά είναι μια κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου ( Chicken with Plum) comic της Marjane Satrapi που εδώ τη συναντάμε ως συν σκηνοθέτιδα αλλά και ως σεναριογράφο στο πλάι του Vincent Paronnaud ,επίσης comic δημιουργού . Οι δυο τους έχουν συνεργασθεί και στο παρελθόν με μεγάλη επιτυχία σ το αριστουργηματικό Persepolis . Η ταινία των μεγάλων αντιθέσεων . ένα κολάζ εικόνας και ήχου που σπάνια συναντάμε στον κινηματογράφο . Θα συγκινηθούμε , θα γελάσουμε , θα στεναχωρηθούμε μα πάνω απ όλα θα το διασκεδάσουμε .

Η ιστορία μας μεταφέρει στην Τεχεράνη του 58 όπου ζει ο σπουδαίος βιρτουόζος του βιολιού Nasser Ali Khan . Ένας καλλιτέχνης πλημμυρισμένος από ζωή και όρεξη για δημιουργία , ταγμένος ψυχή τε και σώματι στην μουσική . Ώσπου μια μέρα πάνω σ έναν καβγά με την αυταρχική γυναίκα του, θα σπάσει το βιολί του. Στη μάταιη αναζήτηση αντικατάστασης του απελπίζεται και χάνει κάθε ενδιαφέρον για τη ζωή του . Μια ζωή που αποφασίζει να της βάλει ένα τέλος . Μέσα από αυτό το υποτιθέμενο τέλος πηγάζει και η ιστορία της ταινίας αφού ο ήρωας μας ξαπλωμένος σ ένα κρεβάτι περιμένοντας την ύστατη ώρα, αναπολεί όλες τις χαρούμενες στιγμές της ζωής του . Στιγμές που λαμβάνει ο θεατής με τη μορφή flashback .
Μια μαγική συνταγή με κοτόπουλο και δαμάσκηνα που θα λατρέψετε


LE HAVRE




LE HAVRE
TO
ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΧΑΒΡΗΣ

Έτος: 2011
Χώρα: Γαλλία
Είδος: κοινωνικό – σινεφιλ
Σκηνοθεσία : Aki Kaurismaki
Πρωταγωνιστούν: Andre Wilms, Kati Outinen, Jean-Pierre Darroussin, François Monnié
Διάρκεια
: 90’


Πριν από αρκετά χρόνια ο Μαρσελ (Andre Wilms) κυνηγούσε τα Όνειρο του. Να γίνει πετυχημένος συγγραφέας . Το όνειρο του όμως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ και τώρα ο ίδιος ζει στα 70 του μια μποέμικη ζωή κάπου γύρο απ το λιμάνι της Χάβρης , γυαλίζοντας τα παπούτσια των περαστικών , φροντίζοντας την άρρωστη γυναίκα του και πίνοντας τα βράδια σ ένα μπαρ του λιμανιού . Ώσπου μια μέρα πέφτει πάνω του ένας αφρικανός πιτσιρικάς που μόλις έφτασε λαθραία στη χώρα μέσα σε κοντέινερ, τον οποίο καταδιώκει η αστυνομία . Ο Μαρσελ θα πάρει τον πιτσιρικά υπό την προστασία του και θα προσπαθήσει να βρει κάποιο μέλος της οικογένειας του για να τον παραδώσει . Κατι όχι και τοσο ευκολο όταν ξοπισω σου έχεις το μοχθηρό επιθεωρητή (François Monnié) .
Η επιστροφή του αγαπημένου μας Ακι Καουρισμάκι στις Καννες του 2011 με την ταινία τούτη που του απέφερε και το βραβείο της διεθνούς ένωσης κριτικών . Με το γνωστό νωχελικό και ιδιόρρυθμο στιλ του καταφέρνει να μας κερδίσει για μια ακόμη φορά. Μια ανθρώπινη ιστορία ενός θεωρητικά αποτυχημένου ανθρώπου που του δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία για ν ανακαλύψει τον εαυτό του , την χαμένη του ανθρωπιά , την ελπίδα.

HUGO


 HUGO
Χώρα : ΗΠΑ
Έτος: 2011

Είδος: Για όλη την οικογένεια

Σκηνοθεσία: Martin Scorsese

Πρωταγωνιστούν : Ben Kingsley, Asa Butterfield, Sacha Baron Cohen, Christopher Lee

Διάρκεια : 121΄


Ο Martin Scorsese ήταν ανέκαθεν απ τους αγαπημένους μου δημιουργούς του σινεμά καθώς ξέρει πολύ καλά να στήνει τα πλάνα του και να δημιουργεί χαρακτήρες όπως κάνεις άλλος. Ξέρει να παίρνει απ τους πρωταγωνιστές του αυτό το κάτι παραπάνω που άλλοι συνάδερφοι του δεν καταφέρνουν να το πάρουν ( βλέπε ΝτεΝιρο) . Οι ταινίες του επίσης κάτω απ την γυαλιστερή τους επιφάνια κρύβουν πάντα κάποια μηνύματα που για να τα ανακαλύψεις χρειάζεται μια δεύτερη ανάγνωση ( βλέπε Συμμορίες της Ν.Υ) . Είναι ο άνθρωπος που σε κάθε ευκαιρία θα τα ¨χώσει¨ στο αμερικάνικο όνειρο , θα θίξει θεσμούς και καταστάσεις χωρίς όμως να γίνει απεχθείς από τους θιγόμενους και αυτό είναι πραγματικά αξιέπαινο. Όταν λοιπόν έμαθα πως θα γύριζε το HUGO είχα μεγάλη περιέργεια να δω πως θα διαχειριζόταν ένα παραμυθάκι . Και ναι, παρ όλο που δεν έχει πολιτικό στοιχείο , που δε έχει τους περίπλοκους χαρακτήρες και δε χρειάζεται δεύτερη ανάγνωση , τα κατάφερε εκπληκτικά. Με μια λέξη θα τη χαρακτήριζα ¨μαγική¨. Και είναι μαγική αφου όλα κινούνται ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία . Θα μπορούσε να είναι μια όμορφη νοσταλγική αληθινή ιστορία . Θα μπορούσε πάλι να είναι και ένα εξωπραγματικό μεταρετρό παραμύθι Όπως και να χει όμως αυτό που βλέπει ο θεατής στο πανί τον απορροφά , τον αφομοιώνει και τον αφήνει αποσβολωμένο στο κάθισμα του μετά το πέρας της ταινία να προσπαθεί να επανέρθει στην πραγματικότητα . Να σημειώσω επίσης πως η ταινία γυρίσθηκε με τη μέθοδο 3D και για μένα είναι ότι καλύτερο έχω εισπράξει από τούτη εδώ την τεχνολογία . Δε θα σταθώ στις ερμηνείες των πρωταγωνιστών που επιλέχθηκαν με χειρουργική ακρίβεια για τους ρόλους της ταινίας μιας και ουσιαστικά αυτοί εκ των πραγμάτων έρχονται σε δεύτερη μοίρα χωρίς αυτό να μειώνει την άξια τους , αφού το οπτικό κομμάτι είναι αυτό που κλέβει την παράσταση .

Ένας πιτσιρικάς που ζει με τον εφευρετικό ωρολογοποιό πατέρα του θα μείνει στους 5 δρόμους η καλύτερα στο σιδηροδρομικό σταθμό όταν ο πατέρας χάνει τη ζωή του σε μια έκρηξη . Ένα κουρδιστό ρομποτακι που πάνω σ αυτό δούλευε ο πατέρας, είναι η μόνη του κληρονομιά . Σκοπός του γίνεται να ολοκληρώσει την κατασκευή του πιστεύοντας πως με τον τρόπο αυτό θα κρατήσει ζωντανή τη μνήμη του πατέρα του . Μια περίεργη όμως ιστορία κρύβεται πίσω απ το κουρδιστό αυτό επίτευγμα της τεχνολογίας , Μια ιστορία τόσο απίθανη αλλά και τόσο ρομαντική που δε θ αφήσει κανένα ασυγκίνητο.



The Woman in Black



The Woman in Black
Η γυναίκα με τα μαύρα

Χώρα : Μ. Βρετανία
Έτος: 2011
Είδος: Ghost Story
Σκηνοθεσία: James Watkins
Πρωταγωνιστούν: Daniel Radcliffe , Ciaran Hinds, Janet McTeer
Διάρκεια: 95΄

Νεαρός πατέρας και δικηγόρος ονόματι Arthur Kipps που πρόσφατα έχασε τη γυναίκα του, ταξιδεύει κάπου στη επαρχεία για να ετοιμάσει τα χαρτιά της πώλησης μιας παλιάς βίλας στη μέση του πουθενά. Μιας βίλας με όχι και τόσο ένδοξο παρελθόν αφού σε αυτή βρέθηκαν νεκρά και τα 3 ανήλικα κορίτσια της ιδιοκτήτριας οικογένειας. Η έλευση του στην μικρή επαρχιακή πόλη αλλά και η ενασχόληση του με το συγκεκριμένο σπίτι θα κάνει τους κατοίκους άνω κάτω . Κατοίκους που απ ότι φαίνεται προστατεύουν χρόνια τώρα κάποιο καλά κρυμμένο μυστικό.

Η ταινία που κατατάσσεται στα κλασικά Ghost movies ακολουθεί τη γνωστή τακτική του στιγμιαίου τρόμου , ξέρετε τις σκηνές που απ το πουθενά πετάγεται κάτι και με τη συνοδεία του κατάλληλου ήχου προκαλεί κακάκια τον ανυποψίαστο θεατή . Αυτό που την έκανε να ξεχωρίσει απ το σορό του είδους ήταν η αποπνικτικά επιβλητική και μουχλιασμένη ατμόσφαιρα της καθώς και η περιέργεια του θεατή για το πόσο καλά και εύκολα θα τα καταφέρει ο Daniel Radcliffe να απαλλαγεί απ τον μανδύα του Harry Potter . Και τελικά το αποτέλεσμα εν μέρει τον δικαίωσε. Ο πρώην Harry Potter καταφέρνει ν απαλλαγεί απ το ρόλο – καπέλο και να μας δείξει ένα άλλο του πρόσωπο . Αν και για να είμαι ειλικρινής δυσκολεύτηκα στην αρχή να πειστώ πως ο Radcliffe μεγάλωσε και παίζει μάλιστα και το ρόλο ενός πατέρα. Η δύναμη της συνήθειας βλέπετε .

Σε γενικές γραμμές πρόκειται για μια ταινία τρόμου – μυστήριου που στη χειρότερη θα τη βρείτε συμπαθητική.


Les Neiges Du Kilimandjaro



ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΙΛΙΜΑΝΤΖΑΡΟ
Les Neiges Du Kilimandjaro
Χώρα :Γαλλία
Έτος:  2011
Είδος : Κοινωνική
Σκηνοθεσία : Ρομπέρ Γκεντιγκιάν
Πρωταγωνιστούν : Αριάν Ασκαρίντ, Ζαν - Πιερ Νταρουσέν, Ζεράρ Μεϊλάν
Διάρκεια : 90' 

Ο Michel , αγωνιστής , πολιτικοποιημένος , συνδικαλιστής και πατέρας 2 παιδιών και τριών εγγονιών , διανύει την 6 δεκαετία της ζωής του , ερωτευμένος για πάνω από 30 χρόνια με την ίδια γυναίκα (ήρωας) Η μοίρα θα του παίξει ένα περίεργο παιχνίδι αφού χάνει τι δουλεία του έπειτα από κλήρωση που ο ίδιος επινόησε θεωρώντας τον δικαιότερο τρόπο απόλυσης με σκοπό τη μείωση προσωπικού . Φίλοι και γνωστοί συγκεντρώνουν ένα χρηματικό πόσο καθώς και δυο εισιτήρια για ονειρεμένες διακοπές στους πρόποδες του Κιλιμάντζαρο και του τα προσφέρουν ως ένδειξη σεβασμού . Το επόμενο βράδυ όμως πέφτει θύμα ληστείας μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Έπειτα από μια τραγική σύμπτωση ανακαλύπτει πως ο ληστής είναι ένας νεαρός ονόματι Christophe , πρώην συνάδερφος του που και αυτός έχασε τη δουλειά του . Ο Christophe συλλαμβάνεται και οδηγείται στη δικαιοσύνη. Αφήνει όμως πίσω του τα δυο ανήλικα αδέρφια του απροστάτευτα .
Η ταινία που είναι γυρισμένη εξολοκλήρου στη Μασσαλία κάλλιστα μπορεί να χαρακτηρισθεί και ως πολυδιάστατη αφού πρόκειται για ένα φιλμ , δραματικό , ανθρώπινο , ρομαντικό , σκληρό με έντονες πολιτικές αναφορές άλλα και πινελιές από σαρκαστικό χιούμορ που δε θ αφήσει κανέναν ασυγκίνητο . Παραδίδει μαθήματα ανθρωπιάς σε εποχές που η επιβιώσει εφαρμόζεται με τους νομούς της ζούγκλας , θυμίζοντας μας παράλληλα πως πότε δεν είναι αργά για μια επανάσταση . Είναι αυτό που λέμε πραγματικό διαμάντι . 


The Woman in the Fifth




Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΠΕΜΠΤΟΥ
The Woman in the Fifth
Έτος: 2011
Χώρα: Μ. Βρετανία – Πολωνία  - Γαλλία
Είδος : Ψυχολογικό θρίλερ
Σκηνοθεσία: Πάβελ Παβλικόφσκι
Πρωταγωνιστούν : Ηθαν Χοκ , Κρίστι Σκοτ Τομας
Διάρκεια : 85’

Αμερικανός Συγγραφέας ονόματι Tom Ricks φτάνει στο Παρίσι όπου διαμένει η πρώην γυναίκα του και η 6χρονη κόρη του με σκοπό ν αντιστρέψει το αρνητικό κλήμα ανάμεσα τους .  Τα περιοριστικά όμως μέτρα που έχει λάβει η σύζυγος τον κρατούν μακριά απ αυτούς .  Ο κλοιός στενεύει ακόμα περισσότερο όταν πέφτει  θύμα ληστείας και καταλήγει να ζει σ ένα παρακμιακό motel μεταναστών . Στη ζωή του θα μπει αναπάντεχα μια σαγηνευτική γυναίκα  που θα τον παρασύρει σε παράξενα μονοπάτια πέρα από κάθε λογική

Η χώρα που ανέδειξε έναν από τους μεγαλύτερους δημιουργούς της 7ης τέχνης τον Ρομαν Πολάνσκι, επιστρέφει κινηματογραφικά θα τολμούσα να πω μ έναν συνεχιστή  του. Ο Πάβελ Παβλικόφσκι  , εραστής της μαγικής εικόνας και των καλοστημένων κάδρων επιχειρεί να στήσει ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ μυστηρίου και εν μέρει τα καταφέρνει αρκετά καλά . Εκεί που εγώ βρήκα αδυναμίες ήταν  η έλλειψη  κορύφωσης του σεναρίου αλλά και το άδοξο φινάλε που μάταια περίμενα σαν θεατής να με εξιτάρει . Μικρή ένσταση και για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους που δε ν είχαν αυτό το κάτι παραπάνω που θα έκανε τη διάφορα. 


GHOST RIDER SPIRIT OF VENGEANCE



GHOST RIDER SPIRIT OF VENGEANCE
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
Εναλλακτικός τίτλος: Χέσε μας ρε φίλε
Χώρα: ΗΠΑ
Έτος : 2011
Είδος: Ακόμα το ψάχνω
Σκηνοθεσία :  Υποτυπώδη (Μαρκ Νεβελντάιν, Μπράιαν Τέιλορ)
Πρωταγωνιστούν :  (Που λέει ο λόγος) Νίκολας Κέιτζ, Ίντρις Έλμπα, Κρίστοφερ Λαμπέρτ
Διάρκεια : Όσο αντέξεις ( 95')

Χρόνια μετά βρίσκουμε τον ήρωα μας να βολοδέρνει κάπου στη Ρουμανία κουβαλώντας ακόμα την κατάρα πάνω του.  Εδώ θ ανακαλύψει πως ο Διάολος  επανήρθε και μάλιστα με άγριες διαθέσεις  . Ο Ξαναμμένος μας παλικαράς καλείται  τώρα  να σώσει  ένα παιδί πριν το πάρει ο διάολος . Ο Διάολος βεβαία θα τους πάρει και θα τους σηκώσει όλους αυτούς του  μηχανεύτηκαν τούτη εδώ την ταινία , και πρώτον και καλύτερο τον πρωταγωνιστή της που βάλθηκε ν αφανίσει  ότι έχτισε  τόσα χρόνια . Βεβαία για μένα  ότι κι αν έχτισε   ήταν στην άμμο αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία που θα σας τη διηγηθώ μιαν άλλη φορά.
Με λίγα και περιεκτικά λόγια ( όχι παίζουμε) η ταινία είναι μακράν  η χειρότερη που είδα τη χρονιά φέτος .  Πρόχειρη όσο δε βάζει ο νους σου , Τόσο που κάνει κάτι  power rangers να φαντάζουν υπερπαραγωγή  οσκαρικών διαστάσεων , Μάλιστα για να την βγάλουν πιο φθηνή οι ματζιριδες τη γύρισαν στην Ρουμανία  και στην Τουρκία . Την πάτησαν όμως γιατί δαπάνησαν 50 εκατομμυριάκια και δεν της φαίνεται ρε γαμώτο.  . Εκτός κι αν υπερτιμολογήσαν για να πάρουν καμιά επιδότηση ,  τι να πω ? 




Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

Ο Κύκλος των Ρομαντικών



Γίνε κι εσύ μέλος του κύκλου
των ρομαντικών εραστών του σινεμά.
Αν ο κινηματογράφος είναι για σένα
μια ξεχωριστή σχέση και στάση ζωής,
αν πιστεύεις ότι το σινεμά είναι κάτι πολύ περισσότερο
από 2 ξέγνοιαστες ώρες
Αν μπορείς να περιγράψεις τα σινε-αισθήματα
και τις κινηματογραφικές σου επιλογές τότε:
ΓΡΑΨΕ ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ για το CINE 7,
με ελεύθερο θέμα και με όποια έκταση θέλεις
και στείλτο μας στο email :
clipartfilms@gmail.com

Τα θέματα θα διαβαστούν από τους:
Βάσο Γεώργα, Δημήτρη Κολιοδήμο,
Τέλλο Φίλη, Δημήτρη Βανέλλη,
Bill Hunchback και Γιώργο Τραγάκη.

Τα δυό καλύτερα, θα δημοσιευτούν
ως επίσημες συνεργασίες
και οι 2 τυχεροί και άξιοι
- εκτός του ότι θα γίνουν τακτικοί συνεργάτες μας -
θα κερδίσουν από 50 κινηματογραφικά βιβλία έκαστος
(το σύνολο δηλαδή 100)
βιβλία ιστορικά, θεωρητικά, προσωπογραφίες,
βιογραφίες σκηνοθετών, αναλυσεις ειδών,
Λεξικά ταινιών και αισθητικής, και πολλά
πολλά όλα.
Μην το σκέφτεσαι
αφήσε ελεύθερο τον ευατό σου
κι εμείς περιμένουμε
να διακρίνουμε την σπίθα του ενθουσιασμού
σε εποχές που οι πιο πολλοί
αγαπούν το σκοτάδι της απομόνωσης.

Παρασκευή 20 Απριλίου 2012

ΝΗΣΟΣ 2



ΝΗΣΟΣ 2
Το κυνήγι του χαμένου θησαυρού 
Χώρα : Ελλάδα
Έτος: 2012
Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθεσία: Αντώνης Αγγελόπουλος 
Πρωταγωνιστούν: Ελένη Καστάνη, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Μιχάλης Μαρίνος, Κώστας Βουτσάς Διάρκεια :104΄


Πριν 2 καλοκαίρια είχαμε δει το Νήσος 1 και μας άρεσε γιατί ήταν μια κωμωδία με την αίγλη του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου απαλλαγμένη σε μεγάλο βαθμό απ την τηλεοπτική κουλτούρα και το χυδαίο χιούμορ της εποχής. Ήταν δροσερή , άκρως καλοκαιρινή με φρέσκους πρωταγωνιστές και ενδιαφέρουσα ιστοριούλα . Είχα γράψει μάλιστα ως επρόκειτο για την καλύτερη κωμωδία των τελευταίων 10 ετών. Και φυσικά η εισπρακτική της επιτυχία μόνο ευκαταφρόνητη δεν ήταν . Γεγονός που οδήγησε τους δημιουργούς της σε μια συνέχεια , ένα sequel όπως λεν και στην αντίπερα όχθη του ατλαντικού . Μόνο που εμείς εδώ δεν ήμαστε αμερικανάκια , όχι τουλάχιστον όλοι , και κάτι τέτοιες αρπαχτές δεν τις συμπαθούμε . 

Εδώ αγαπητοί μου αναγνώστες εισχώρησε για τα καλά η αισθητική της TV και το εκβιαστικό χιούμορ τύπου Ρεπα – Παθανασίου ισοπεδώνοντας ότι καλό μας είχε χαρίσει το πρώτο μέρος.
Σενάριο γραμμένο στο γόνατο , αγγαρείωδες ερμηνείες απ όλους που στην πλειοψηφία τους είναι οι ίδιοι με το πρώτο μέρος . Το μόνο θετικό η καλοκαιρινή ατμόσφαιρα που μας προετοιμάζει ψυχολογικά για διακοπές . Διακοπές που φέτος ιδικά θα είναι εικονικές για τους περισσότερους από μας 

Εδώ στα χέρια των ηρώων μας πέφτει ένας χάρτης των προγόνωντους που αποτελείται από δυο μέρη και οδηγεί σ έναν αμύθητο θαμμένο θησαυρό. Αρχικά το κυνήγι ξεκινούν ο πρώην δήμαρχος και ο πρώην παπάς αλλά στη συνέχεια μπλέκονται όλοι οι συνήθεις ύποπτοι της ιστορίας μας . Δείτε την αλλά μην πείτε μετά πως δεν σας προειδοποίησα 


Τρίτη 17 Απριλίου 2012

TYRANNOSAUR



TYRANNOSAUR
ΤΥΡΑΝΝΟΣΑΥΡΟΣ
Έτος 2011
Χώρα : Μ. Βρετανία
Είδος : Κοινωνικό δράμα
Σκηνοθεσία: Paddy Considine
Πρωταγωνιστούν : Peter Mullan, Olivia Colman, Eddie Marsan
Διάρκεια : 91’

Το σινεμά  της  Μ. Βρετανία ήταν πάντα προκλητικό , σκληρό , αλλά και ρεαλιστικά ανθρώπινο .  Ο Τιραννόσαυρος δεν  ξεφεύγει απ τη ¨γραμμή¨ αυτή που χάραξαν οι ομοεθνής  του  Μαϊκ Λι και Κεν Λόουτς,  και πολύ καλά κάνει δηλαδή .  Πρόκειται για μια ταινία φτιαγμένη με τίποτα απ το τίποτα .  Ένα τίποτα όμως   που στην περίπτωση μας έχει πολύ περισσότερα να μας δώσει από κάτι άλλα  βαθυστόχαστα  και  πολυδιαφημισμένα εγχώρια αριστουργήματα .
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ την αρχή πριν σας μπερδέψω περισσότερο .

Ήταν  μια ζεστή βραδιά για την εποχή , στο τελευταίο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης όπου έβγαζα το εισιτήριο μου στο εκδοτήριο  της Αριστοτέλους   για μια ταινία που είχα ακούσει πως άξιζε να δω . Για να είμαι ειλικρινής οι προσδοκίες μου δεν ήταν και οι μεγαλύτερες .  Άλλη μια βρετανική ταινία θα είναι και θα περάσει όπως τόσες άλλες  και το πιθανότερο να μη βρει καν διανομή σκέφτηκα . Άλλωστε το όνομα του δημιουργού της δεν μας λέει και πολλά αφού ουσιαστικά είναι η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους ( Προηγήθηκε το μικρού μήκους ¨ Dog Altogether ¨). Μέχρι τώρα τον  είχαμε συναντήσει σε μικρούς ρόλους σαν ηθοποιό . Με εξαίρεση βέβαια εκείνο του πρωταγωνιστικού  στα εκπληκτικά ¨Παπούτσια του νεκρού¨. Αυτός ουσιαστικά ήταν και ο λόγος που διατηρούσα μια κρυφή ελπίδα ως η ταινία θα  έχει αυτό  το κάτι που  θα την κάνει να ξεχωρίσει. 
Την επομένη μπαίνω στην αίθουσα  , κάθομαι στη θέση μου και περιμένω να ξεκινήσει η ταινία . Τα φώτα πέφτουν και  η κάμερα εστιάσει σ έναν τύπο  μέσα σε μια κλασική  επαρχιακή βρετανική παμπ να κάνει το αυτονόητο . Ώσπου σε κλάσματα δευτερόλεπτου εκρήγνυται και τα κάνει λαμπόγυαλο. Του κάνουν βέβαια και τη μούρη κρέας και τον πετάν στο δρόμο. Κι εκεί έχετε το πρώτο μεγάλο ΣΟΚ . Μια σκηνή  απίστευτης κτηνωδίας  . Μ ένα ρόπαλο χτυπά αλύπητα  τον πιστό του σκύλο χωρίς λόγο κι αιτία .  Γεγονός που τον καθιστά αυτομάτως  μισητό στον σαστισμένο θεατή που προσπαθεί να συνέρθει απ τον κινηματογραφικό βιασμό που υπέστη  . Το επόμενο πλάνο νωχελικό  και σχεδόν βουβό . Μέχρι που μια μέρα συναντά την καλόκαρδη Χανα . Μια κοπέλα που περνά κι αυτή το δικό της δράμα . Η επαφή αυτή θα σταδιακά θα καταφέρει να τον εξημερώσει και  όσο και απίστευτο κι αν φαντάζει θα τον κάνει συμπαθεί στο κοινό . Μόνο που η Χανα κρύβει κι αυτή τα δικά τις μυστικά.


Ο  Paddy Considine το χει. Καταφέρνει με απίστευτη δεξιοτεχνία να πλάσει τους χαρακτήρες του και να μας τους επιβάλει με το δικό του μοναδικό τρόπο , ενώ παράλληλα στήνει ένα παζλ συναισθημάτων που εναλλάσσονται σχεδόν διαρκώς κατά τη διάρκεια το φιλμ .   
Η ταινία δεν είναι αυτό που λέμε γροθιά στο στομάχι αλλά κλοτσιά στ αχαμνά και βάλε . Σ αυτό συμβάλει τα μέγιστα και ο Peter Mullan που μαγνητίζει το βλέμμα του  θεατή με την εκπληκτική ερμηνεία του. 

Τελικά η ταινία ξεπέρασε  κατά πολύ τις αρχικές μου προσδοκίες μπαίνοντας χωρίς δεύτερη σκέψη στο TOP 5 της χρονιάς .

Αν δεν την προλάβατε στις αίθουσες  αναζητήστε την τώρα στα ράφια των video club







The Ides of March




ΑΙ ΕΙΔΟΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ
The Ides of March  
Χώρα: ΗΠΑ
Έτος: 2011
Είδος : Πολιτικό θρίλερ
Σκηνοθεσία: George Clooney
Πρωταγωνιστούν : George Clooney, Ryan Gosling, Philip Seymour Hoffman, Paul Giamatti
Διάρκεια: 97’

Τι στο καλό θέλει να μας πει η φράση αυτή ?  Ήταν η πρώτη σκέψη που έκανα όταν διάβασα  για την νέα ταινία του ευμαθέστατου   George Clooney. Κάτσε να το γκουγκλάρω .

 ΑΙ ΕΙΔΟΙ ΤΟΥ ΜΑΡΤΙΟΥ , μια φράση που προέχετε απ το λατινικό Idus Martii . Ουσιαστικά επρόκειτο για τις ημερομηνίες  15 Μαρτίου, 15  Μαΐου, 15 Ιουλίου, 15 Οκτωβρίου αλλά και όλες οι δέκατες τρίτες μέρες των υπολοίπων μηνών. Ημερομηνίες αφιερωμένες στον θεό Άρη κι επίσημες αργίες για την αρχαία Ρώμη. Η φράση έμεινε στην ιστορία  και σαν  προειδοποίηση ενός μάντη προς τον Ιούλιο Καίσαρα πως πρέπει να προσέχει τις είδους του Μαρτίου. Αυτός όμως δεν το άκουσε και στις 15 του Μάρτη αναφώνησε το περίφημο  ¨Κι εσύ τέκνον Βρούτε;¨.

Μια φάση που κατ επέκταση σημαίνει προδοσία εκ των έσω , αυτών που υποτίθεται σε στηρίζουν , ανθρώπων της απολύτου εμπιστοσύνης . Όπως δηλαδή συμβαίνει και στην ταινία μας όπου 





Σάββατο 24 Μαρτίου 2012

DREI


DREI / THREE / 3 / ΤΡΙΟ 
Χώρα : Γερμανία 
Έτος : 2011
Είδος : ερωτική κωμωδία / κοινωνική
Σκηνοθεσία : Τομ Τίκβερ
Πρωταγωνιστούν : Ντέιβιντ Στρίσοφ, Σόφι Ρόις, Σεμπάστιαν Σίπερ, Μάρτιν Χέντσελ


Οι κεντρικοί ήρωες ένα παντρεμένο ζευγάρι 40 + που ζουν στο Βερολίνο του σήμερα επί 20 χρόνια μαζί . Μια σχέση που φαντάζει στα πρόθυρα του κορεσμού . Ένα βράδυ η γυναίκα ( Χάνα ) φλερτάρει μ έναν άγνωστο και ενδίδει τελικά στον πειρασμό . Ο Άντρας ( Σιμόν) που πρόσφατα χάνει την μητέρα του από καρκίνο διαπιστώνει πως και ο ίδιος πάσχει απ την ανίατη νόσο και υποβάλετε σε επέμβαση αφαίρεσης στους όρχεις . 
Η συγκυρίες θα τον φέρουν να έλκετε ερωτικά από έναν άγνωστο άντρα . Τελικά κι αυτός με τη σειρά του θα ενδώσει στην αναπάντεχη πρόκληση , ανακαλύπτοντας μια άλλη πλευρά του εαυτού του . Τι γίνεται όμως όταν και στις δυο περιπτώσεις ο άγνωστος άνδρας είναι το ίδιο πρόσωπο? 



Η ταινία είναι σκέτη απόλαυση όπως και να τη δεις . Προσεγμένη , κρατώντας τις ισορροπίες με αριστοτεχνικό τρόπο και παρ όλο που ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί και με κίνδυνο να προκαλέσει αντιδράσεις σε ίσος κάποιο πιο συντηρητικό κοινό , καταφέρνει και ξεγλιστρά την τελευταία στιγμή χάρη στην ευρηματικότητα του σεναρίου της . Ο χειρισμός του Τ. Τικβερ ( τρέξε Λόλα , τρέξε ) πάνω σ ένα θέμα ταμπού είναι εξαιρετικός . Προσθέτοντας χιούμορ εκεί που χρειάζεται και με χειρουργική ακρίβεια αφομοιώνει την οποιαδήποτε αντίδραση που μπορεί να προκληθεί και σ αυτό οφείλουμε να του βγάλουμε το καπέλο . Τελικά η επιστροφή του στα πάτρια εδάφη των ευνόησε 10 με άριστα το 10.


TOWER HEIST




Πώς να κλέψετε έναν ουρανοξύστη
 
Εναλλακτικός τίτλος: Παρακμή (όνομα και πράγμα)
Χώρα: ΗΠΑ
Έτος: 2011
Είδος: Γράφει κωμωδία 

Μάστορας : Μπρετ Ρατνερ 
Παίχτες : Μπεν Στιλερ , Εντι Μερφι Μαθιου Μπροντερικ , Τσεσι Αφλεκ 
Κρατάει: 100΄

Το προσωπικό ενός πολυτελούς ουρανοξύστη πέφτει θύμα του ζάπλουτου ιδιοκτήτη που τους επενδύει και καλά όλες τους τις οικονομίες σε μετοχές φαντάσματα. Για να τον εκδικηθούν καταστρώνουν ένα σατανικό σχέδιο ληστείας . Προσλαμβάνουν για τη δουλεία αυτή έναν και καλά επαγγελματία κακοποιό που θα τους διδάξει τα κόλπα του επαγγέλματος . 
Κανονικά θα έπρεπε να προσλάβουν έναν κανονικό σεναριογράφο ,έναν αληθινό σκηνοθέτη και ηθοποιούς εν ενεργεία και όχι τελειωμένους καραγκιοζάκους που έχουν να κάνουν επιτυχία από το μπάτσο του Μπεβερλι Χιλς . Ο Μπεν Στίλερ όπως πάντα είναι η του ύψους η του βάθους . Εδώ παρ όλο που αναρριχάται σε ουρανοξύστη πιάνει  πάτο .
Ο Μ. Μπροντερικ σε μια απέλπιδα προσπάθεια να εμφανιστεί στη μεγάλη οθόνη προκειμένου μην ξεχαστεί και ο Αφλεκ Jr αν και έδειξε σημάδια ταλέντου στο παρελθόν, εδώ συναγωνίζεται τον αδερφό του για να μην πω πως τον ξεπερνά κιόλας . Σε γενικές γραμμές η ταινία (αν έχεις τα μάτια ανοιχτά) αλλά ξεχνιέται με το που θα πέσουν οι τίτλοι τέλους . Άσε που θα σε προβληματίσει για το επόμενο δίωρο αφού μάταια θα χάνεις να βρεις το λόγο που κατατάσσεται στις κωμωδίες.



WE NEED TO TALK ABOUT KEVIN




    ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΕΒΙΝ   
Έτος: 2011 
Χώρα: ΗΠΑ 
Είδος: Κοινωνικό θρίλερ 
Σκηνοθεσία : Lynne Ramsay
Πρωταγωνιστούν: Tilda Swinton, John C. Reilly , Ezra Miller, Jasper Newell 
Διάρκεια: 107′

Ο Κέβιν μοιάζει με κάθε νεογέννητο που έρχεται σε τούτο τον κόσμο . Κι όμως ο Κέβιν είναι εντελώς διαφορετικός από κάθε νεογνό που έρχεται σε τούτο τον κόσμο . Ο χαρακτήρας λένε στα παιδία πλάθετε σε βρεφική ηλικία και διαμορφώνεται μέχρι την εφηβεία . Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει στην περίπτωση του Κέβιν . Γεννήθηκε με το ένστικτο του δολοφόνου και στα 16 του σκοτώνει 7 συμμαθητές του . Δυο χρόνια μετά το άγριο φονικό η Ιβα , η τραγική μητέρα που άφησε καριέρα και φιλοδοξίες για να φέρει στον κόσμο ένα παιδί , προσπαθεί ν ανακαλύψει τι πήγε στραβά . Κατά πόσο ευθύνεται η ίδια για την επιθετική συμπεριφορά του γιου της; Είναι ποτέ δυνατόν ένα παιδί να γεννηθεί με το κακό μέσα του;




H Lynne Ramsay μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το μπεστ – σέλερ της Λάιονελ Σρίβερ και επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει το φαινόμενο της παιδικής εγκληματικότητας ενώ παράλληλα σκιαγραφεί το πορτρέτο ενός εκκολαπτόμενου δολοφόνου . Όλα αυτά μέσα από το σφιχτοδεμένο μοντάζ και την νωχελική , αποπνικτική ,σχεδόν μουντή και γκρίζα εικόνα που εναλλάσσεται διαρκώς με το κόκκινο . Το κόκκινο του αίματος και της μπόγιας που ρίχνουν στην εξώπορτα της ηρωίδας οι χαροκαμένοι γονείς των θυμάτων . Τα μέγιστα συμβάλει η Tilda Swinton με μια καταλυτική ερμηνεία στο ρόλο της τραγικής μητέρας .
Τα στάδια της ζωής του Κέβιν παρουσιάζονται με αλλεπάλληλα flash back , γεγονός που μπορεί να μπερδέψει αρχικά τον θεατή. Σε γενικές γραμμές πρόκειται για μια άκρως ενδιαφέρουσα ταινία που δύσκολα τις προσάπτεις την ταμπέλα του θρίλερ , του κοινωνικού δράματος η οποιοδήποτε άλλη.