Πρωταγωνιστούν : Yun-seokKim, Jung-woo Ha, Yeong-hie Seo
Διάρκεια: 2 ώρες
Επιτέλους ένα θρίλερ μ αρχ…α .
Μια αστυνομική περιπέτεια μακράν αλλιώτικη απ τις άλλες .
Τελικά θα μας τρελάνουν αυτοί οι Κορεάτες.
Το 2003 η έλευση του OldBoy( Chan-wook Park ) μας είχε αφήσει μ ανοιχτό το στόμα . 7 χρόνια μετά έρχεται ένας άλλος συμπατριώτης του ο Hong-jin Na να βάλει φωτιά στις νύχτες μας. Με απίστευτη μαεστρία δημιουργεί μια πρωτόγνωρη ασφυχτική ατμόσφαιρα στο θεατή ενώ παράλληλα του αφαιρεί κάθε δικαίωμα ελπίδας η πρόβλεψης του επόμενου 10λέπτου . Σκηνέςανυπέρβλητης βίας που όμως καλύπτονται περίτεχνα χωρίς να σοκάρουν . Η φρίκη έρχεται όχι τη στιγμή της συντριβή του κρανίουμε το καλέμι αλλάσε σκηνέςάηχες , αναίμακτες , αμήχανες όπως στο κλάμα ενός παιδιού πίσω απ το τζάμι . Εκπληκτική τραγική φιγούρα αυτή του πρωταγωνιστή που αρπάζει το ανυποψίαστο θεατή απ τα μαλλιά και τον εγκλωβίζειμέχρι τέλους στην επίγεια κόλαση της οθόνης .
Δεν θέλω ούτε να το φανταστώ σε αμερικανική versionπου θυμηθείτε το κάποια στιγμή θα γίνει
Το story
Ένας προαγωγός βρίσκεται σε δύσκολη θέση: δύο από τα κορίτσια του τον εγκατέλειψαν και τα χρέη του αυξάνονται. Έτσι, αποφασίζει να στείλει μια πόρνη του σε πελάτη, παρά το ότι είναι βαριά άρρωστη.
Αυτό που δεν ξέρει, όμως, είναι πως τη στέλνει στα χέρια ενός μανιακού δολοφόνου… Η κοπέλα δεν δίνει σημεία ζωής.
Η τύχη τον σπρώχνει κοντά στο δολοφόνο, αλλά η αστυνομία δεν θα αργήσει να μπει στη μέση, καθώς όλοι οι εμπλεκόμενοι θα μπουν στο κυνήγι του εγκλήματος, αναζητώντας την αλήθεια, ενώ η ζωή της Μι-Τζιν και η τύχη της επτάχρονης κόρης της κρέμονται από μια κλωστή… εξαιρετική
Άκουγα φίλους πριν λίγο καιρό να μου λένε τα καλύτερα για μια ελληνική κωμωδία που τους έκανε να κλαίνε απ τα γέλια. Ο τίτλος αυτής I LOVE Καρδίτσα . Επειδή όμως εγώ όταν ακούω ελληνική κωμωδία κρατάω πάντα τις επιφυλάξεις μου απέφυγα να τη δω στη μεγάλη οθόνη . Αυτές τις μέρες έσκασε επιτέλους και σε DVD.. Ήταν κάπου 1 με 1,30 μετά τα μεσάνυχτα και αν και νύσταζα είπα να την βάλω στο dvd player να τη δω μιας και όλοι έχουν πάθει πλάκα . Ε ΚΑΙ ΕΠΑΘΑ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΜΟΥ . Μα καλά για τόσο μα…ες μας περνάνε? Είναι δυνατών το 2010 να γελάσω με το Θυμιος ο απ το χωριό και την κακόγουστη δήθεν προφορά του? Με ατάκες και χιούμορ περασμένων δεκαετιών ? Με ένα στόρι που θα έβρισκε αδιάφορο ακόμα κι ένα 1χρονο? Αν είναι δυνατόν . Και μετά θέλουν και επιχορηγήσεις απ το κράτος και απαλλαγή απ το ΦΠΑ για να μας γυρνάνε τέτοιες ταινίες . Σορυ αν είμαι λίγο απότομός αλλά ειλικρινά συγχύζομαι όταν τέτοιες δημιουργίες σπάνε ταμεία .
υπόθεση ...
Χρωστώντας 30 εκατομμύρια δολάρια στη μαφία, ο Μάικ Κανιάς αποφασίζει να το σκάσει από τη Νέα Υόρκη και να καταφύγει στην Καρδίτσα. Εκεί σχεδιάζει να μπερδέψει τους διώκτες του, αλλάζοντας θέση με τον... κλώνο του Γρηγόρη Κανιά.
Συμπέρασμα : Η Παπουτσάκη είναι τελικά μεγάλη ¨φωναρα¨
Από πάντα το Αργεντίνικο σινεμά με γοήτευε . Θες οι μουσικές του , τα χρώματα του , η υποκουλτούρα του , οι καθάριοι χαρακτήρες του , η γλώσσα… Ποιος δε λάτρεψε τις 9 βασίλισσες ? Ποιο ήταν αλήθεια το μυστικό συστατικό που έκανε τότε εκείνη την ταινία να μας μαγέψει? Μήπως το ευρηματικό σενάριο ? Το σκληρό της χιούμορ ? η μήπως οι εξαιρετικοί χαρακτήρες της? Εγώ εντόπισα αρκετά πράγματα αλλά το βασικότερο όλως πιστεύω πως ήταν ο 53χρονος πλέον πρωταγωνιστής της . Το Όνομα αυτούRicardo Darin , η ιδιότητα του να μαγνητίζει με πρωτόγνωρο τρόπο το βλέμμα του θεατή . Έχει κάτι πάνω του , στον τρόπο που παίζει που σπάνια συναντάς στις μέρες μας απ τους θεωρητικά μεγάλους πρωταγωνιστές του Hollywood. Έκτοτε τον παρακολουθώ ανελλιπώς . Η ταινία τούτη που μάλιστα απέσπασε και το ξενόγλωσσο Oscarβασίζεται πέραν του καλογραμμένου σεναρίου της και την γενικότερα όμορφη αισθητή της και πάλι στην μοναδικότητα αυτή του πρωταγωνιστή της που εκπέμπει μια αγρία κι αινιγματική ηρεμία.
Ουσιαστικά πρόκειται για ένα αστυνομικό θρίλερ που όμως δεν στηρίζεται στην καταιγιστική δράση , ούτε σε λουτρά αίματος . Ένα θρίλερ που θα του άρμοζε καλύτερα ο όρος Χιτσκοκικό η φιλμ νουαρ . Το έξυπνο και καλοδουλεμένο σενάριο της θα μπορούσε στα χέρια ενός χολιγουντιανού σκηνοθέτη να αποτελέσει μια ακόμα ανιαρή ταινία σαν τόσες και τόσες άλλες. Κι όμως εδώ ο Juan Jose Campanella το εκμεταλλεύεται στο έπακρο και με άσσο στο μανίκι τον Ricardo Darin κάνει θαύματα . Δεν είναι αλώστε η πρώτη φορά που οι δυο Αργεντίνοι συνεργάζονται . Τους έχουμε πετύχει και στην πρώτη ταινία του Campanella με τίτλο Ο Γιος της Νύφης
Η μοναδική μου ένσταση στο κακό μακιγιάζ που χαλά κάπως το αισθητικό αποτέλεσμα
Η ιστορία μας μεταφέρει στο Μπουένος Άιρες του 1974. Ο αστυνομικός ερευνητής Μπενχαμίν Εσπόζιτο αναλαμβάνει να διαλευκάνει το φόνο μιας νεαρής κοπέλας με τη βοήθεια της εντυπωσιακής και σαγηνευτικής προϊσταμένης του Ιρένε. Μια ερεύνα που θα τον φέρει αντιμέτωπο με τις μυστικές υπηρεσίες του κράτους και μ ένα επικίνδυνο ο μυστικό κάτι που θα τον αναγκάσει ν απομακρυνθεί απ την υπόθεση αλλά και απ τη χώρα . Χρόνια αργότερα επιστρέφει για να γράψει ένα βιβλίο με θέμα την υπόθεση αυτή του παρελθόντος που έκλεισε άδοξα .
Πέρσι τον Οκτώβρη είδαμε στις Νύχτες πρεμιέρας το πρώτο μέρος της τριλογίας με τίτλο Το κορίτσι με το Τατουάζ και μπορώ να πω πως μας ενθουσίασε . Ήταν ένα εξαιρετικό θρίλερ με δομή που ξεγλιστρούσε απ τα καθιερωμένα του είδους . Πριν λίγο καιρό έσκασε στις αίθουσες και το δεύτερο μέρος με τίτλο Flickan som Lekte med Elden κατ ελληνιστή Το κορίτσι που ‘έπαιζε με τη φωτιά. Μια νέα ουσιαστικά ιστορία που εμπεριείχε και κάποια διευκρινιστικά στοιχεία για τους ήρωες μας . Αρκετά καλή και αυτή . Και ερχόμαστε τώρα στο τρίτο και τελευταίο μέρος . Εδώ η ιστορία ξεκινά εκεί που μας άφησε η προηγούμενη , δηλαδή έχουμε μια συνέχεια . Η τσαμπουκαλεμένη πρωταγωνίστρια προσπαθεί να ξεσκεπάσει μια σκευωρία με αρχηγό τον πατέρα της όπου εμπλέκονται και κυβερνητικά στελέχη . φλυαρία φλυαρία φλυαρία και τίποτε περισσότερο . Νοιώθεις πως κάποιος σε κοροϊδεύει . Ότι έκαναν μια ταινία ακόμα έτσι για να την κάνουν ενώ θα μπορούσε να ειχε τελειώσει στη δεύτερη . Θα μου πεις αφού τα βιβλία ήταν 3 άρα έπρεπε να γυριστούν και οι ανάλογες ταινίες . Μήπως όμως και τα βιβλία ακολούθησαν αυτή τη λογική του γράφω για να γράφω? . Λέω εγώ τώρα …
Κακή δεν ήταν αλλά όταν ο πήχης ανεβαίνει τόσο ψιλά με την πρώτη μετά είναι πολύ δύσκολο να δεχθείς απλά μια μέτρια συνέχεια .
Εναλλακτικός τίτλος: όταν η μακακια πάει σύννεφο βρέξει άσχημα
τόπος: Θέλει κι ερώτημα ?
χρόνος: 2008
είδος: απροσδιόριστο
μάστορας : ένας
παίχτες : οκτώ
κρατάει : όποιος το ανακαλύψει ας μας το πει
Τα ψαροκάικα πάνε κι έρχονται άδεια στο μικρό ψαροχώρι της ιστορίας μας , Μάταιος κόπος καθώς τα ψάρια έχουν εξαφανιστεί απ’ τα νερά . Για το κακό τούτο που τους ήβρε την απόλυτη ευθηνή φέρει ένα κακό και αδυσώπητο υδρόβιο τέρας , παλιοχαρακτήρας εκ γεννηθείς. Και αφού έφαγε όλους τους πόρους των βιοπαλαιστών ψαράδων βάλθηκε να βάλει χέρι και στους ίδιους . έτσι για αλλαγή γεύσης βρε αδελφέ…
Ότι και να δείτε μη το πιστέψετε , μια ταινία είναι και θα περάσει
Ασφαλώς κάποιος μας κάνει πλάκα , και μάλιστα χοντρή. Δεν εξηγείται αλλιώς . Τι με λες τώρα ρε φιλαράκι, τι υποθαλάσσια τέρατα και γκαργκαντούες μου τσαμπούνας , Άντε ρε κόψε τα ληγμένα και τα άλλα ηδύποτα , κάνε και δυο γάργαρες με καρνέισον και τα ξενελέμε . …
Εναλλακτικός τίτλος : νεκροί με τους ζωντανούς η ζωντανοί με τους πεθαμένους?
τόπος: ΟΥΣΑ (USA)
χρόνος: 2008
είδος: ωχ παναγία μου
μάστορας : μάστουρας , εντελώς όμως
παίχτες : τι πράγμα?
κρατάει: τσάμπα την TV αναμμένη
Πέρασαν κιόλας 10 χρόνια από τότε που οι νεκροί κόντεψαν να κάνουν τη γη χωράφι τους. Ευτυχώς όμως δεν τα κατάφεραν . Να όμως που από μια να το πω βλακεία ? να το πω χαζομάρα ? η να το χοντρύνω περισσότερο από τη μ@ ^@ κ ι @ μιας κοπέλας που ήθελε να ψωνιστεί στο facebook, επανέρχονται τσαμπουκαλεμένοι μέσα απ το Laptop για να τελειώσουν αυτό που άρχισαν . Πιάς τα αβγό και ξύριστο
Τέτοια ταινία κάνω κι εγώ χαλαρά με το I-phoneμου ( έχω κι απ αυτό και τώρα θα πάρω και i-padνα σκάσεις )
Θυμάσαι το επαφή με τους νεκρούς 2 ? … Το 1 τουλάχιστον?... Τίποτα? , Τι λες τώρα , πλάκα με κάνεις ? Έχασες τέτοιο κελεπούρι ? Και τώρα εγώ δηλαδή τι θέλεις να σου πω? Άντε αγορίνα μου να πας να δεις τα 2 πρώτα και το ξανασυζητάμε . Άκου θράσος
παίχτες: John C. Reilly, Josh Hutcherson, Willem Dafoe
κρατάει: κάμποσο το άτιμο
ένα μπουλούκι από τσαρλατάνους φακίρηδες , διαόλια και τριβόλια περιοδεύει από πόλη σε όλη και παρουσιάζει την πραμάτεια του. Ένα freakshow με βρικόλακες , γενειοφόρες κυράδες και άλλα ζωντανά σαγηνεύει δυο πιτσιρικάδες τσογλανάκια την κακιάς ώρας που άθελα τους θα μπλέξουν σε μια απίθανη περιπέτεια
Όλοι θέλουν να ζήσουν αιώνια αλλά δε γλύφουν και κατουρημένες ποδιές
Τώρα τι να σας πω για τούτο εδώ το μέγιστο δημιούργημα. , η μήπως τερατούργημα ? . . Ότι και να πω λίγο θα είναι . Αν όμως δεν πω τίποτα ίσως να ναι και πολύ . Γι αυτό θα σας αφήσω να τη δείτε και να κρίνεται μονοί σας . Ουφ βγήκα απ τη δύσκολη θέση
εναλλακτικός τίτλος: ανθρώπινα μεζεκλίκια τόπος : Αμερική χρόνος: 2009 είδος : τρελή αιματοχυσία μάστορας: Τζον Κούλαγκερ παίχτες : Τα τέρατα και οι άλλοι που τρέχουν να σωθούν κρατάει: από 13’ μέχρι και 95’ για τους πιο τολμηρούς
Στην αρχή ήταν το 1 , Μετά μας ήρθε και το 2. Ε λογικό ήταν να έρθει και το 3 . Έτσι πάει 1 , 2 , 3 , δεν γίνεται να το πηδήξουμε και να πάμε στο 4. Αν είναι για πήδημα βλέπουμε άλλο DVD απ το περίπτερο
Εδώ τα τέρατα απ τα 2 προηγούμενα ξαμολήθηκαν ξανά στους δρόμους και για να ικανοποιήσουν την ακόρεστη πείνα τους. Μια μικρή ομάδα ανθρώπων μες τη τρελή μαγκιά θα πει όχι στα σαρκοβόρα πλάσματα κλπ κλπ μέχρι να τελειώσει
Κι αν με φας στο λαιμό να σου κάτσω
Άλλο να σε λέω κι άλλο να το βλέπεις ψιλέ . Μιλάμε για πολύ πράμα, Τόσο μακελειό ούτε ο Μπρους Λι δεν το έκανε.. ούτε καν ο Τσακ Νορις . Σε λέω τρελό γλέντι . Όλοι σε τεμάχια και το αίμα χωρίς τσιγκουνιές . XL , υπερπαραγωγή και βάλε . Κι από ερμηνείες… άστο , μη το ψάχνεις εδώ είσαι . Όταν μιλάμε μιλάμε δε κλ…..
Ο κινηματογράφος είναι ένα θολό είδωλο της πραγματικότητας. Αν κάθεσαι σε μια αίθουσα κλαίγοντας, αυτό είναι μια θολή μίμηση ενός παρόμοιου συναισθήματος που είχες ζήσει στην πραγματική σου ζωή. Το κινηματογραφικό έργο θα έρχεται πάντα δεύτερο κατ’ αυτή την έννοια, γιατί πάντα θα υπάρχει δανειζόμενο συναισθήματα από την πραγματική ζωή. Αν ένας άνθρωπος φοβάται, αυτό μάλλον συμβαίνει επειδή έχει κάποιο φόβο να εξωτερικεύσει και τον χρησιμοποιεί στη διαδικασία της θέασης μιας ταινίας.
Αυτά ήταν μερικά απ τα λόγια του Λαρς Φον Τρίερ σε συνέντευξη του μετά την ολοκλήρωση του Αντίχριστου . Μια ταινία που αφιέρωσε στον αλησμόνητο Αντρέι Ταρκόσφκι.
Κατά πόσο όμως ο κινηματογράφος αντικατοπτρίζει την Ζωή μας?
Ο Αντίχριστος ήταν μια έμπνευση του Τριερ σε μια καταθλιπτική περίοδο. Πρόκειται λοιπόν για ένα αριστούργημα η μια αρρωστημένη αναλαμπή ?
ΚΑΛΥΤΕΧΝΙΚΑ:
Λ.Φ.Τ - Θέλω να πιστεύω πως ακόμα έχω ένα κοινό που εκτιμάει τα πράγματα να δείχνονται όπως είναι
Αν αποκόψουμε το πρώτο εισαγωγικό δεκάλεπτο της ταινίας έχουμε την καλύτερη μικρού μήκους ταινία όλων των εποχών. Ο 53χρονος Δανός δημιουργός ξεπερνά τον εαυτό του ζωγραφίζοντας με κάρβουνο στον καμβά της μεγάλης οθόνης . Μέσα σ αυτό το 10λεπτο εγκλωβίζει με απίστευτη μαεστρία , τη χαρά , τον ερώτα, την απόλαυση , τη θλίψη , τον πόνο , την κραυγή , το θάνατο , τη ζωή που εναλλάσσονται νωχελικά μα τόσο αρμονικά που είναι σχεδόν αδύνατον να μην υποκλιθείς σ αυτό που βλέπεις . Τι γίνεται όμως μετά το πέρας της ασπρόμαυρης δεκάλεπτης πανδαισίας?
ΤΟ ΕΡΓΟ :
Ο παράδεισος είναι ένα προάστιο της κόλασης
Οι ήρωες μας ένα ζευγάρι που βιώνει μια τραγική εμπειρία απώλειας και αποφασίζει να καταφύγει στη δική του γη της επαγγελίας . Μια ξύλινη καλύβα στη μέση ενός αφιλόξενου δάσους. Ο άντρας με την επαγγελματική του ιδιότητα θα προσπαθήσει να θεραπεύσει και ν αποβάλλει την έμμονη της γυναικάς που θεώρει τον εαυτό της υπαίτιο του τραγικού γεγονότος και να επαναφέρει και πάλι την αρμονία στην κατεστραμμένη σχέση τους.
Η φύση όμως αποφασίζει να τους αλλάξει τα σχέδια μετατρέποντας το αλπικό τοπίο σε μια κόλαση του Δάντη για τους δυο πρωταγωνιστές. Ως σύγχρονοι Αδάμ και Εύα στον κήπο της Εδέμ παραλλάσουν το προπατορικό αμάρτημα όπου η γυναίκα δαιμονίζετε η αν θέλετε αναβλύζει από μέσα της το κακό. Ένα κακό που στο τέλος σκοτώνει ο άντρας πριν αυτό σκοτίσει τον ίδιο
ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ :
Θρίαμβος η πανωλεθρία ?
Η ταινία ήρθε σ επαφή με το κοινό για πρώτη φορά στο 62ο φεστιβάλ των Καννών και προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων. Θεωρήθηκε δε η πιο προκλητική και σκανδαλώδες ταινία στην ιστορία του θεσμού. Τις αντιδράσεις των κριτικών αντέκρουσε με προβοκατόρικη διάθεση ο Λ.Φ.Τ λέγοντας μάλιστα πως είναι άσχετοι και πως ο ίδιος είναι ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης του κόσμου. Μια άποψη που για πολλούς θεατές δεν απέχει και πολύ απ την πραγματικότητα. Αφού λοιπόν εξαγρίωσε μια μεγάλη μερίδα κόσμου κατάφερε ν αποσπάσει και το βραβείο καλύτερης γυναίκειας ερμηνείας για την Σαρλότ Γκενσμπούργκ που αποτύπωσε με συγκλονιστικό τρόπο την τραγική φιγούρα του έργου.
Η ταινία σε αρκετές χώρες προβλήθηκε με επέμβαση λογοκρισίας όπου της αφαιρέθηκαν χειρουργικά 4 λεπτά και με καταλληλότητα άνω των 17 ετών
Αν ήθελε κάποιος να χαρακτηρίσει τον Αντίχριστο θα μπορούσε πολύ εύκολα να του προσάψει όπως , προκλητικό , χυδαίο , ενοχλητικό , ακραίο , παραπλανητικό, αντισυμβατικό , εναλλακτικό , λυρικό , μεγαλοπρεπές, ευφυέστατο.
ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΛΟΜΕΝΟΥΣ :
Πριν επιλέξετε να δείτε αυτή την ταινία πρέπει να γνωρίζετε ότι
-Δεν πρόκειται για ένα καλό θριλεράκι
-Δεν είναι μια ταινία για όλη την οικογένεια
-Δεν προτείνεται καθόλου εύκολα στους φίλους μας
-Δεν περνούμε τα popcornανά χείρας
Και τέλος το ότι η ταινία είναι αφιερωμένη στον Αντρέι Ταρκόσφκι δε μας λέει τίποτα καλύτερα να επιλέξουμε κάτι διαφορετικό για το Σαββατόβραδο μας
ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ
ANTICHRIST
Σκηνοθεσία: Λαρς Φον Τρίερ Σενάριο: Λαρς Φον Τρίερ Φωτογραφία: Anthony Dod Mantle (οσκαρ για το Slumdog Millionaire ) Μουσική: Handel από την όπερα Ρίνάλντο Παίζουν: Ουίλιαμ Νταφόε, Σαρλότ Γκενσμπούργκ Έτος παραγωγής: 2009 Χώρα Παραγωγής: ΔΑΝΙΑ Γλώσσα: Αγγλικά Διάρκεια: 104΄
Golden Bear for Best Film Bal (Honey) by Semih Kaplanoglu
Silver Bear - The Jury Grand Prix Eu cand vreau sa fluier, fluier (If I Want To Whistle, I Whistle) by Florin Serban
Silver Bear - Best Director Roman Polanski for The Ghost Writer (The Ghost Writer)
Silver Bear - Best Actress Shinobu Terajima in Caterpillar (Caterpillar) by Koji Wakamatsu
Silver Bear - Best Actor Grigori Dobrygin & Sergei Puskepalis for Kak ya provel etim letom (How I Ended This Summer) by Alexei Popogrebsky
Silver Bear - Outstanding Artistic Achievement in the Category Camera Pavel Kostomarov for the camera in Kak ya provel etim letom (How I Ended This Summer) by Alexei Popogrebsky
Alfred Bauer Prize Awarded in memory of the Festival founder, for a work of particular innovation. Eu cand vreau sa fluier, fluier (If I Want To Whistle, I Whistle) by Florin Serban
Έτος : 2009 Χώρα : ΗΠΑ Είδος : Ζομπολογία - παρωδία τρόμου Μάστορας : Ruben Fleischer Παίχτες: Woody Harrelson, Jesse Eisenberg, Emma Stone Κρατάει : Μέχρι τέλους ( 88΄)
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΕ DVD& BLURAY
Ταινίαρα η Μπαρούφα? Αριστούργημα η σκουπίδι? Αστείο η γελοίο? Τρομακτικό η τραγικό? Ε ναι να μια ταινία που αποδέχεται μ ανοιχτές τις αγκάλες όλους τους παραπάνω χαρακτηρισμούς.. αν την επιλέξετε για σήμερα τοπ βράδυ μπορεί: Να γελάσετε με την ψυχή σας , να πετάξετε το κουτάκι με τη μπίρα στη νέα Λεντ Σαμσούνγκ σας και να πέσει το σεμεδακι που τοποθέτησε η μαμά - γυναίκα με σελοτεϊπ στο επάνω μέρος για να μην πέφτει . Μπορει πάλι αν ειστε και λίγο χεστακος να χρειαστεί να φορέσετε κάνα πάμπερς πριν την προβολή καλού κακού. Όπως και να έχει η ταινία είναι σκέτος ΧΑΒΑΛΕΣ και βλέπετε μεν αλλά μην περιμένετε και Shaun of the dead.
Όταν ολόκληρη η Αμερική έχει μετατραπεί σε ζωντανά κουφάρια που περιφέρονται στους δρόμους για λίγο αχνιστή σάρκα κι ένα ποτήρι φρεσκοστυμμένο αίμα , μια ομάδα από αποτυχημένους μπαγλαμάδες θα προσπαθήσει να επιβιώσει και να εξοντώσει όσο το δυνατόν περισσότερα ζομπία μπορεί . Την ομάδα αποτελούν ένας καραβλαχος καουμπόη στραβωμένος απ τη μαγκιά κι ερωτευμένος με τη μπερέτα του , ένας χέστης μπούφος νεαρός στερημένος σεξουαλικής πράξης , μια ομορφούλα κορασίδα μπουχτισμένη σεξουαλικής πράξης και μια αδιάφορη πιτσιρίκα έτσι για να συμπληρώνει στο σκηνικό . Λέτε να τα καταφέρουν ενάντια στη μανία των αιμοδιψή νεκροζώντανων κουφαριών η θα …… εεε μη σας αποκαλύψω και το φινάλε και χαθεί η μαγεία , δεν κάνει .
Πρωταγωνιστούν: MerylStreep, Amy Adams, Stanley Tucci
Διάρκεια: 118΄
Μια ευχάριστη ανθρώπινη κωμωδία με δυνατό της χαρτί τηνπάντα επιβλητική Μεριλ Στριπ . Εδώ υποδύεται την Τζούλια , μια διεθνούς φήμηςΣεφ και συγγραφέα μαγειρικών βιβλίων με έμφαση στη γαλλική κουζίνα . Άθελα της γίνεται η έμπνευση για μιααπογοητευμένη κοπέλα ονόματι Τζούλι που προσπαθεί ν αλλάξει στάση ζωήςμέσα από τις μαγειρικές συνταγές της πρώτης . Βάζει λοιπόν σκοπό να πραγματοποιήσει και τις 524 συνταγές του βιβλίου της Τζουλια μέχρι να γίνει 30 χρόνων , δηλαδή μέσα σ ένα σχεδόν χρόνο .
Γλυκιά , ρομαντική , πικάντικη , εύγευστη , χαρούμενη μα πάνω απ όλα απολαυστική
Ξεκίνησε να προβάλετεαυτή τη εβδομάδα στις αίθουσες είναι και η νέα δουλειά ( και η πρώτη ) του Βασιλη Τσελεμέγκου. Μια ενδιαφέρουσα σκηνοθετική δουλειά που εχει άποψη μα πάνω απ όλα στιλ.Ένα γευστικό οπτικό παραλήρημα . Δυο πρωταγωνιστές που προτάσσουν τις κουτάλες του για τα ωραία ματιά μιας κορασίδας .Και τι κορασίδας , Να την πιεις στο ποτήρι , όπως και τις πατάτες. Μια μοιραίαγυναίκα που πέφτει απ το πουθενά . Ένας γοητευτικός ΣΕΦ μεγατόνων παγκοσμίου φήμης στο κέντρο της Αθήναςκι ένας μάγειρας εμπορικού πλοίου που αποφασίζει να πιάσει στεριά. Οι δυο άντρες θα μοιραστούν την ομορφότερη κατ αυτούς και όχι μόνο γυναίκα του πλανήτη. Ο πρώτος ( Χωραφάς) με την λεπτότητα και την ονειρική μαγειρική του ερεθίζει τον ουρανίσκο και τη φαντασία της δίμετρης καλλονής (Ζυγούλη) που παραδίδεται αμάχητη στη γοητεία του. Ο δεύτερος άντρας της ιστορίας μας (Μαρκουλάκης) νεότερος του πρώτου , επιμελής ατημέλητος , καβαλά τη μηχανή του και δε διστάζει ν απολαύσει με την ίδια και ίσως και μεγαλύτερη ευχαρίστηση ένα ¨βρομιάρικο¨ σουβλάκι απ ένα καλομαγειρεμένο πιάτο gourmet. Όταν ανακαλύψουν πως μοιράζονται την ιδία γυναίκα θα βάλουν τα δυνατά τους δηλαδή τη φαντασία τους στη μαγειρική και σαν σύγχρονοι μονομάχοι θα πολεμήσουν για την καρδιά της αγαπημένης τους .
Η ταινια είναι ουσιαστικά μια κινηματογραφική μεταφορά του πικάντικου ελληνικού bestsellerτου Ανδρέα Στάϊκου που κυκλοφόρησε το 1998 και έχει μεταφραστεί μέχρι σήμερα σε 14 γλώσσες . Το 2002 είχε μεταφερθεί και στο θεατρικό σανίδι σε σκηνοθεσία της Αθανασίας Καραγιαννοπούλου.
Ο Γιωργος Χωραφάς για μια φορά ακόμα αποδεικνύει έμπρακτα το πόσο μεγάλος ηθοποιός είναι ασχέτως αν η ελληνική του προφορά αρχικά ξενίζει το θεατή κάτι που στη συνέχειαδένει απόλυτα με το σενάριο αφού υποδύεται ένα ΣΕΦ που διαπρέπει στη Γαλλία και στην Αμερική.Μαρκουλάκης απολαυστικός πάντα σ ένα ρόλο που του κάθετε γάντι. Η Κάτια τώρα ( αχ Κάτια) μπορεί να λένε οι κακές γλώσσες ότι είναι ατάλαντη , ότι δε μπορεί ν αρθρώσειμια ολοκληρωμένη πρότασηκλπ κλπ . Ε και ? ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΟΥΝ ΌΛΑ ΑΥΤΑ? Και πες ότι έχουν δίκιο , υπάρχει περίπτωση να παρατηρήσει κανείς κάτι τέτοιο στην ταινία? Σας πληροφορώ πως ούτε μια στο εκατομμύριο παρ όλο που το βλέμμα του αρσενικού θεατή δενξεκολλά ούτε δευτερόλεπτο από πάνω της .
Μη διστάσετε να τη δείτε , Είναι απολαυστική , στιλάτη , δροσερή , έξυπνη, προκλητική και διασκεδαστική . Εμένα ΜΕ άρεσε ΣΕ λέω
