Martyrs

ΜΑΡΤΥΡΕΣ

Εναλλακτικός τίτλος: Μια πονεμένη ιστορία

Τόπος : Γαλλία

Χρόνος: 2008

Είδος: αρρωστημένης φαντασίας

Μάστορας: Μεγάλος

Παίχτες: Κατι γκομενάκια μπουκιά και συχώριο

Κρατάει: Μέχρι το τέλος

Τι να πούμε γι αυτό το αριστούργημα της 7^ης τέχνης . Ο μερακλής καλλιτέχνης απογυμνώνει τους πρωταγωνιστές εντελώς όμως , αφήνοντας τους να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους αβίαστα η και με τη βία . Και σας πληροφορώ πως κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου εύκολο .

Όσο περισσότερος ο πόνος τόσο το καλύτερο

Μια πιτσιρίκα δραπετεύει από ένα υπόγειο όπου ήταν αλυσοδεμένη για ένα ολόκληρο χρόνο χωρίς λόγο κι αιτία . Μετά από χρόνια το κοριτσάκι αυτό γίνεται γυναικάρα και αποφασίζει να πάρει εκδίκηση απ τους βασανιστές της . Μπουκάρει λοιπόν στο σπιτικό τους και τους κάνει φτερά και πούπουλα . Την τσακώνουν όμως και εκεί είναι που ξεκινάνε τα ωραία. Που σε πονά και που σε κόφτει

Πέρα από την πλάκα η ταινία είναι ένα εξαιρετικό δείγμα του συγχρόνου Γαλλικου σινεμά πάντα βέβαια για το είδος της. Ποιο είναι αυτό? Ουσιαστικά πρόκειται για ταινία splatter. Splatter όμως που αποκτά άλλη διάσταση τα τελευταία χρόνια όταν παράγεται από Γάλους . Είναι τόσο σκληρό που δύσκολα το αντέχει ο μέσος θεατής που βλέπει κανα θριλερακι για να περάσει την ώρα του . Είναι τοσο αρρωστημένο που αρνείται ο κοινός νους να το συλλάβει. Παρόμοιες ταινίες που είδαμε πρόσφατα και πάλι από τη Γαλιά ηταν το ΜΕΣΑ ΜΟΥ και το ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΣΑΡΚΑ .Το πρώτο το σταμάτησα δύο φορές για να ξεδιπλώσω το στομάχι που έγινε κουβάρι απ το σφίξιμο. ΘΑ μου πείτε τώρα αυτό καλό είναι? Δεν ξέρω αν είναι καλό η κακό , αυτό που ξέρω είναι ότι οι ¨μάστορες¨ έκαναν κάτι και το έκαναν καλά. Τώρα είναι στην κρίση του καθενός αν θέλει να βλέπει τόση μα τόση βία μέσα σε 2 ώρες.

περι AVATAR mania

Μια μεγάλη ταινία? Ένα καλοστημένο show? Ένα μεγάλο διαφημιστικό clip για την τεχνολογία του 3D? Ίσως και όλα μαζί ίσως και όχι .

Ας τα πάρουμε όμως απ την αρχή και όπως τα είδα εγω . Από τις πρώτες κιόλας στιγμές ο θεατής καθηλώνεται στην κυριολεξία από την εικόνα που με πρωτόγνωρο τρόπο ξεπηδά απ το πανί και παίρνει 3 διαστάσεις. Άλλες σκηνές απλά καλές και άλλες να που βγάζουν το μάτι. Η αλήθεια είναι ότι κάποια στιγμή ίσως και να νοιώσετε μια σχετική κούραση στα μάτια αφού το παιχνίδι αυτό του μη φυσιολογικού ¨Βάθους¨ της εικόνας σε συνδυασμό με τι σχετική θολούρα που υπάρχει ώρες ώρες αναγκάζει το θεατή να βγάλει τα γυαλιά έστω και για λίγο . Ναι είναι εντυπωσιακό αυτό που βλέπουμε αλλά θέλει ακόμα αρκετή δουλεία – επεξεργασία για να πούμε ότι είναι τέλειο και ότι θα θέλαμε να βλέπουμε στο μέλλον μόνο έτσι 3D .

Στα της ταινίας τώρα .

Δυστυχώς όπως είπα και παραπάνω η ταινία μου θύμιζε περισσότερο μια προώθηση του D στο κοινό παρά κινηματογράφο. Σενάριο υποτυπώδη και αναμενόμενο , τα μηνύματα που και καλά περνάει επιφανειακά και ρηχά .Μια κλασική ¨αμερικανια ¨με δήθεν ανησυχίες και αυτοκριτική . . Αν η ταινία δεν ήταν 3D δεν ξέρω ποια θα ήταν η τύχη του . Το έχουμε δει άπειρες φορές το παραμύθι . Κατά τα αλλά super . Και τα Popcorn νόστιμα , και η coke μια χαρά

ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ

Έτος: 2009

Χωρα: ΗΠΑ

Είδος : Αστυνομική περιπέτεια

Σκηνοθεσία: Werner Herzog

Πρωταγωνιστούν: Nicolas Cage, Val Kilmer, Eva Mendes

Διάρκεια: 117’

Ένας όχι και τόσο καθαρός αστυνομικός του τμήματος της Ν Ορλεάνης που τσιμπάει τα πρεζάκια για να τους πάρει την πρέζα για τον εαυτό του θα μπλεχτεί σ ένα περίεργο κόλπο διακίνησης κόκας όταν θ αναλάβει την διαλεύκανση μιας άγριας δολοφονίας μιας ολόκληρης οικογένειας αφρικανών μεταναστών .

Δείτε την επειδή σας αρέσει ο Νίκολας Κέϊτζ. Δείτε επειδή δεν σας αρέσει ο Νικολας Κέϊτζ

Η ταινία απλά τα σπάει . Απο τις ελάχιστες φορές για να μη πω η μοναδική που μου άρεσε ο Νικόλας . Όσοι με ξέρουν καταλαβαίνουν τι σημάνει να μιλάω εγώ για τον Κειτζ κολακευτικά. Και συνεχίζω . Όταν έμαθα οτι ο μεγάλος αυτός δημιουργός επέλεξε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον ¨τελειωμένο¨ αυτό ηθοποιό έπεσα απ τα σύννεφα. Όταν όμως είδα την ταινία κατάλαβα πως δεν θα μπορούσε να βρει καταλληλότερο για το ρόλο αυτό. Και είναι πολύ απλά τα πράγματα τελικά. Ο Νίκολας διακρίνεται για το νυσταγμένο βλέμμα της αγελάδας . Δεν είναι τυχαίο οτι το βλέμμα αυτό του χάρισε κάποτε το Oscar ερμηνείας. Το βλέμμα αυτό ήταν που έκανε κλικ στον Χέρτζογκ αφού ο κεντρικός ήρωας της ταινίας του είναι ένας διεφθαρμένος μπάτσος σε μόνιμη μαστούρα. Για φανταστείτε το. Μια ταινία με έντονη υπερβολή , εξαίρετο χιούμορ , γραφικούς χαρακτήρες , αψεγάδιαστη σκηνοθεσία και μπόλικη τρέλα. Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να μην αρέσει σε μεγάλη μερίδα θεατών αφού πολλοί απ αυτούς είτε θα την επιλέξουν σαν μια κλασική αστρονομική περιπέτεια κάτι που δεν είναι είτε θα τσιμπήσουν απ το όνομα του Κεϊτζ και θα περιμένουν τη γνωστή του ταρζανια κάτι που επίσης δεν είναι. Από τις ποιο ενδιαφέρουσες ταινίες που είδα φέτος . Ναι ΜΕ άρεσε Σε λέω άλλα δεν την προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους

Υ/Γ Η ταινία κατέβηκε πολύ γρήγορα απ τις ελληνικές αίθουσες και σε ελάχιστο χρονικό διάστημα ( σχεδόν μήνας) την βλέπουμε στο DVD

50o φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσ/νικης Μέρα πέμπτη

Μέρα έκτη


Η 6τη μέρα του φεστιβάλ εξελίχθηκε αρκετά ήρεμη χωρίς ιδιαίτερες εκδηλώσεις παρά μόνο με προβολές και μάλιστα με αρκετά καλές ταινίες .


Απ’ αυτές που ξεχώρισαν ήταν το Τελευταίο καλοκαίρι της Μπογίτα . μια ευαίσθητη ταινία από την Αργεντινή με ηρωίδα μια 12χρονη κοπέλα που κάνει τις διακοπές στης σε μια φάρμα με τον πατέρα της όπου γνωρίζετε με το γιο του επιστάτη . Ανάμεσα τους δημιουργείται μια περίεργη φίλια καθώς η κοπέλα εκδηλώνει τα συναισθήματα της αλλά ο νεαρός φαίνεται να ταμπουρώνετε ολοένα και περισσότερο στον εαυτό του κρύβοντας ένα δύσκολο μυστικό . Η ταινία καταχειροκροτήθηκε απ το κοινό και μέχρι στιγμής εισέπραξε και την υψηλότερη βαθμολογία αυτού .



Μια ακόμα ενδιαφέρουσα ταινία ήταν το Λίβανος ( Lebanon) . Μια Ισραηλινογαλλογερμανική παραγωγή που μας μεταφέρει στο 1982 και στα γεγονότα της έναρξης των εχθροπραξιών στη περιοχή του Λιβάνου . Πρωταγωνιστές τέσσερις νεαροί άντρες πλήρωμα ενός τανκ που θα βρεθούν στο μάτι του κυκλώνα. 4 παιδία που έρχονται αντιμέτωπα για πρώτη φορά με τη βία και την απειλή του θανάτου .
Ένα σκληρό φιλμ με υποδειγματική κινηματογράφηση που θα ζήλευαν και η μεγαλύτεροι σκηνοθέτες της υφηλίου. Ένα πραγματικό οπτικό διαμάντι της 7ης τέχνης .


Η επόμενη ταινία είναι μια από τις ελάχιστες ελληνικές του φεστιβάλ και έχει τον τίτλο ΚΑΝΤΙΝΑ . Πρόκειται ουσιαστικά για την πρώτη ταινία μυθοπλασίας του Σταύρου Καπλανίδη . Ο καταξιωμένος σκηνοθέτης που επί σειρά ετών ασχολήθηκε με το ντοκιμαντέρ αποφάσισε να μας χαρίσει μια κωμωδία καταστάσεων με κεντρικό ήρωα έναν άνθρωπο που παλεύει καθημερινά για το μεροκάματο διατηρώντας καντίνα κάπου στην εθνική . Η κάμερα καταγράφει όλα όσα συμβαίνουν ένα 24ωρο . Περαστικοί , επισκέπτες , πελάτες συνθέτουν το σκηνικό. Μικρές ιστορίες που έχουν σαν αποδέκτη τον ήρωα μας και τους συνεργάτες του . Βλέπετε ευχάριστα αν και πιστεύω πως ήθελε λίγο περισσότερο δουλεία στο σενάριο και ίσος λιγότερο θεατρική ( πομπώδη) ερμηνεία του πρωταγωνιστή τον οποίο υποδύεται ο Αλέξανδρος Λογοθέτης . Μαζι του ο Ιωσήφ Πολυζωίδης και Ερρίκος Λιτσης. Απ την ταινία περνάν σε ρόλους ¨σφήνα ¨πολλά γνωστά ονόματα του ελληνικού σινεμά και τηλεόρασης .

50 φεστιβάλ κινηματοφράφου Θεσ/νικης Μερα τέταρτη

Μέρα τέταρτη

Στης 23,00 υπείχε και η τιμητική εκδήλωση προς την μεγάλη Γαλλίδα star των 60 & 70 Jane Birkin της οποίας ακολούθησε σε ιδική προβολή η ταινία 36Vues du Pic St-Loup ( 36όψεις του Πικ Σεν – Λου ) σε σκηνοθεσία Jecques Rivette .

Η τέταρτη μέρα του φεστιβάλ εκτός από τις ταινίες που παίζονται στις αίθουσες είχε και πολύ έντονο μουσικό χαρακτήρα . Η συναυλία της Jane Birkin στο Αριστοτέλειο καθώς και αυτή του μεγάλου μουσικού δημιουργού και πάλι από τη Γαλλία του Yann Tiersen υπαίτιο της μουσικής επένδυσης πολλών ταινιών όπως τη λατρεμένη ΑΜΕΛΙ , το εξαιρετικό Αντίο Λένιν . Μια συναυλία αντάξια των προσδοκιών της αφού ο καλλιτέχνης με την μπάντα του παρουσίασε όλη του σχεδόν τη δουλειά στο ενθουσιώδη κοινό του που έσπευσε να κατακλείσει την αίθουσα του principal. Στην κυριολεξία το αδιαχώρητο . Η μουσική του Tiersen είναι μοναδική .

Με μια λέξη θα την χαρακτήριζα ως ¨ψυχεδελια ¨της εποχής μας . Καταφέρνει να δέσει αρμονικά την κλαστική με την rock , την Punk , την jazz και ότι άλλο βάνει ο νους σας. Απλά η καλύτερη συναυλία που είδα φέτος

50ο φεστιβάλ κινηματογράφου Θες/νικης Μέρα τρίτη

Μέρα τρίτη

Η τρίτη μέρα του 50ου διεθνές φεστιβάλ θεσ/νικης έκρυβε μεγάλες εκπλήξεις ευχάριστες και δυσάρεστες . Ας τα πάρουμε όμως απ την αρχη . Το μεσημέρι έλαβε χώρα η συνέντευξη τύπου της εταιρίας ελλήνων σκηνοθετών που ξεσπάθωσε με τα τελευταία γεγονότα της ομιχλώδης πλευράς , κατανοώντας τα λογικά αιτήματα τους και καταδικάζοντας όμως την πράξη αποχής τους απ το φεστιβάλ . Η δε ομιχλώδη πλευρά θα έπρεπε τουλάχιστον να εμφανιστεί στο φεστιβάλ και να εξηγήσει στο κοινό γιατί ακριβός του στέρησε τη δυνατότητα να δει ελληνικό σινεμά καθαρά και ξάστερα χωρίς ν αφήσει να αιωρούνται απορίες και μισόλογα .


Άλλο ένα τραγικό κατ εμε που συνέβη στη 3η ημέρα του φεστιβάλ ήταν η μεγάλη ( καλλιτεχνικά) συναυλία του διάσημου κινηματογραφικού σύνθετη ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΝΤΕΠΛΑ & Traffic Quintet που έλαβε χώρα στην Αίθουσα Τελετών του Α.Π.Θ. .
Ο δύο φορές υποψήφιος για Όσκαρ, και κάτοχος Χρυσής Σφαίρας σύνθετης της μουσικής επένδυσης των ταινιών όπως Μπέντζαμιν Μπάτον, Γέννηση, Συριάνα, Βασίλισσα κλπ. Ήταν η τρίτη φορά επί ευρωπαϊκού εδάφους που αποφάσισε να παρουσιάσει τη δουλεία του καθώς και κινηματογραφικές σουίτες των Χερμάν, Γκλας, Νορθ, Γκολντισμιθ, Γιαρέντ, Air με φόντο σκηνές και πρόσωπα γυναικών του παγκόσμιου σινεμά . Η τελευταία φορά ήταν στις Καννες όπου με εισιτήριο των 50 € δημιούργησε το αδιαχώρητο .
Ε... μ εμάς... ΕΠΑΘΕ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΤΟΥ.
Αριθμός θεατών 18 . Ναι καλά διαβάσατε 18 . Οι περισσότεροι εκ των οπίων ήταν υπάλληλοι του γαλλικού ινστιτούτου που έσπευσαν να δουν έναν επιφανή συμπατριώτη τους να ξεφτιλίζετε στην Ελλάδα. Ούτε καν οι άνθρωποι του φεστιβάλ δεν βρέθηκαν εκεί . ΤΙ ΦΤΑΊΕΙ? Μα η παντελή έλλειψη ενημέρωσης του κοινού. Δεν διαφημίστηκε πουθενά , δεν επικοινωνίθηκε με το κοινό σχεδόν καθόλου παρα μόνο από τυπικές ανακοινώσεις στον τύπο μαζί με μια πλειάδα ονόματα και εκδηλώσεις . Κρίμα και ντροπή .


Θα μου πείτε την ώρα εκείνη ήταν και η μεγάλη πρεμιέρα του ΣΑΚΗ και της δεύτερης απόπειρας του να υποδυθεί ήρωα στην μεγάλη οθόνη . Μάλιστα αυτή τη φορά σε αμερικάνικη παραγωγή . Για να είμαστε ειλικρινείς ούτε κι εκεί δεν ήταν το σινεφιλ κοινό παρά μόνο κοριτσάκια και υποτιθέμενοι κριτικοί των πρωιναδικών πανελ και άλλων τηλεκανιβαλιστικών εκπομπών . Βέβαια εκεί γινόταν το πάτα με να σε πατώ . Η ταινιούλα καλούτσικη και ο Έλλην superstar συμπαθητικός ως αντιπαθητικός serial killer .

Στης 23,00 υπείχε και η τιμητική εκδήλωση προς την μεγάλη Γαλλίδα star των 60 & 70 Jane Birkin της οποίας ακολούθησε σε ιδική προβολή η ταινία 36Vues du PicSt-Loup ( 36όψεις του Πικ Σεν – Λου ) σε σκηνοθεσία Jecques Rivette .

50ο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Μερα Δευτερη

Μέρα δεύτερη

Η μέρα ξεκίνησε με καφεδάκια στην αποθήκη Γ και συζητήσεις για το τι είδε , θα δει ο καθένας . Μερικές από τις ταινίες της ημέρας που ξεχώρισαν και τράβηξαν το ενδιαφέρων του κοινού ήταν η γερμανική Όλοι οι άλλοι , δυο ρουμανικές το Μετάλλιο Τιμής & Αστυνομία ταυτότητα , οι 3 ταινίες του Goran Paskaljevic ( αφιέρωμα) και η ελληνική Ο Διαχειριστής του Περικλή Χούρσογλου . Εγώ κατάφερα να δω 4 από αυτές .

Και φυσικά η ταινία που άνοιξε το φεστιβάλ και έφερε σε απόγνωση όλους αυτούς που δεν κατάφεραν ν αποκτήσουν το μαγικό χαρτάκι για την αίθουσα , το soul kitchen Του Fatih Akin που πραγματικά σάρωσε και απέσπασε τις καλύτερες κριτικές απ το κοινό.

Όλοι οι άλλοι .

Alle anderen

(Ημέρες ανεξαρτησίας)

Ένα ερωτευμένο ζευγάρι ξεκινά ν απολαύσει μερικές μέρες ξεκουράσεις κάπου σ ένα εξοχικό στη Σαρδηνία. Εκει αρχικά όλα μοιάζουν ειδυλλιακά , Η Κοπέλα θέλει και δείχνει με κάθε τρόπο τον ερωτά της απέναντι στο σύντροφο της σε αντίθεση μ αυτόν που κρατά κρυμμένα τα συναισθήματα του υποδυόμενος τον άντρα που ξέρει να κρατά τα ινία σε μια σχέση . Η στάση του αυτή και με την υποχωρητικότητα της κοπέλας εξελίσσεται ένα παιχνίδι αυταρχισμού και δουλοπρέπειας . Η κοπέλα εγκλωβισμένη στη φάση αυτή και έπειτα από αρκετές εσωτερικές εκρήξεις αρχίζει να χαλαρώνει και ν αποδέχεται την αλλαγή αυτή δαμάζοντας με ένα διαφορετικό τρόπο τον σύντροφο της ενώ παράλληλα ανακαλύπτει πτυχές του εαυτού της που μέχρι στιγμής δεν γνώριζε

Μια ταινία σχέσεων ανάμεσα στα δυο φύλλα .Μια βουτιά στο ψυχικό κόσμο , ένα ερωτικό πείραμα με απρόβλεπτη εξέλιξη που ίσως μας προβληματίσει και μας κάνει ν αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα στις σχέσεις μας .

Μετάλλιο τιμής

Medalia de onoare

(Διεθνές διαγωνιστικό)

Ένας υπερήλικας απελπισμένος που η ζωή του πέρασε χωρίς τίποτα ιδιαίτερο να την στιγματίσει , δέχεται ξαφνικά ένα μετάλλιο από το κράτος για κάποια ηρωική πράξη που υποτίθεται πως έκανε στο Β παγκόσμιο πόλεμο. Ξαφνικά αρχίζει και νιώθει υπερήφανος ασχέτως αν δε θυμάται πως και που έλαβε χώρα αυτή η ηρωική πράξη . Επιτέλους έχει κάτι για να απόδειξη στη σύζυγο του το πόσο σημαντικός άνθρωπος είναι . Ο πρόεδρος της Ρουμανίας τον καλεί σε τιμητική εκδήλωση για τα 50 χρόνια απ τον Β . Παγοσμιο πόλεμο . Ώσπου ξαφνικά λαμβάνει μια επιστολή που αναγράφει πώς το παράσημο αυτό ανήκει σε κάποιον άλλο και έφτασε στα χέρια του από λάθος και πώς τώρα είναι υποχρεωμένος να το επιστρέψει . Με τσακισμένη την ελπίδα προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια του και να πείσει τον εαυτό του αλλά και τους γύρο του ότι είναι στην πραγματικότητα ήρωας .

Τραγική , αστεία, ειρωνική , ευαίσθητη μα πάνω απ ‘ όλα ανθρώπινη . Μια ταινία που σίγουρα δεν περνά απαρατήρητη

Ο Διαχειριστής

Του Περικλή Χούρσογλου

Η πρώτη από τις; Ελάχιστες ελληνικές ταινίες που θα προβληθούν στο φετινό φεστιβάλ ήταν Ο Διαχειριστής , Μια ταινία που επιχειρεί να διεισδύσει στην ζωή ενός παντρεμένου ζευγαριού και ν αποτυπώσει τα προβλήματα που βιώνει στην καθημερινότητα του.

Αυτός διατηρεί κάβα ποτών κληρονομιά απ τον πατέρα του που έχει αποβιώσει . Αυτή αφοσιωμένη στα παιδία απαιτεί απ τον σύζυγο της ν ασχολείται περισσότερο με τους δυο του γιους και την οικογένεια. Αυτός προσπαθεί να ξελασπώσει τη μητέρα του που ως διαχειρίστρια στην πολυκατοικία τα έχει θαλασσώσει . Αναλαμβάνει να επισκευάσει την διαλυμένη αποχέτευση κάτι που αποδεικνύεται τραγικά δύσκολο . Η πίεση από το σπίτι πολύ μεγάλη καθώς και τα υπονοούμενα για την μητέρα του . Μια μέρα θα γνωρίσει μια κατά πολύ μικρότερη του κοπέλα που εργάζεται στο θερμοκήπιο του θειου της . Μια ερωτική έλξη θα τους φέρει ξαφνικά πολύ κοντά. Ξαφνικά αυτός νιώθει πώς βρίσκει στο πρόσωπο της κοπέλας όλα αυτά που δεν μπορεί να βρει μέσα από το γάμο του . Η έκρηξη πλησιάζει και φαίνεται αναπόφευκτη .

Φυσικά η ομίχλη επισκίασε το φεστιβάλ και ο λόγος φέρετε στην παρακάτω ανακοίνωση της Εταιρείας Ελλήνωνς Σκηνοθετώνς - Σκηνοθέτες της Θεσσαλονίκης


Γιορτάζουμε φέτος τα 50 χρόνια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενός μεγάλου πολιτιστικού θεσμού και μιας μεγάλης εκδήλωσης της πόλης, η οποία όλα αυτά τα χρόνια στηρίζει με όλες τις δυνάμεις της τη λειτουργία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενός θεσμού που καμία κυβέρνηση, ούτε η δικτατορία, δεν τόλμησε ποτέ να αμφισβητήσει και να υπονομεύσει και που έχει συνδεθεί με όλη την πορεία του ελληνικού κινηματογράφου. Δυστυχώς, η γιορτή αυτή για τα 50 χρόνια του Φεστιβάλ δεν θα είναι ολοκληρωμένη, μια και η συμμετοχή των περισσότερων ελληνικών ταινιών και η προβολή τους δεν θα γίνει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά στην Αθήνα. Οι «κινηματογραφιστές στην ομίχλη» αποφάσισαν να μην στείλουν τις ταινίες τους στο Φεστιβάλ ως μέσο πίεσης προς το Υπουργείο Πολιτισμού για την άμεση υπογραφή του νέου νόμου για τον κινηματογράφο. Η κίνησή τους αυτή μας βρίσκει αντίθετους για τους εξής λόγους:

1.Υπονομεύουν ανοιχτά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη γιορτή του μάλιστα των 50 χρόνων με σκοπό να το μεταφέρουν στην Αθήνα.

2.Δεν πείθουν κανένα με το επιχείρημα της πίεσης για την υπογραφή του νόμου για τον κινηματογράφο, έναν νόμο που όλοι οι άνθρωποι του κινηματογραφικού χώρου τον θέλουμε και εφόσον μάλιστα ο νέος Υπουργός Πολιτισμού ζήτησε, όπως ήταν φυσικό, χρόνο για να μελετήσει τις προτάσεις για το νέο νόμο και δεσμεύτηκε να κάνει διαβουλεύσεις με τις παραγωγικές δυνάμεις του κινηματογράφου.

3.Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου που είναι συγχρηματοδότης των περισσότερων ταινιών δεν πήρε θέση να υπερασπιστεί το Φεστιβάλ. Αρέσει στη Διοίκηση του Κέντρου που οι ταινίες γίνονται με τη δική τους οικονομική ενίσχυση, να απέχουν φέτος από το Φεστιβάλ, που γιορτάζει τα 50 του χρόνια;

4.Αναρωτιόμαστε τι κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά και ποιοι θέλουν να υπονομεύσουν το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που γιορτάζει φέτος τα 50 χρόνια του και είναι η μοναδική μεγάλη και διεθνής πολιτιστική διοργάνωση που γίνεται στη Θεσσαλονίκη και επιδιώκουν τη μεταφορά του στην Αθήνα; Καλούμε τους συμπολίτες μας, τους υπέροχους θεατές αυτής της πόλης, που για τόσα χρόνια έδειξαν με την αγάπη τους τη στήριξή τους στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, να αγωνιστούμε όλοι μαζί ώστε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου ολοκληρωμένο, με όλα τα τμήματά του να μείνει και να λειτουργεί στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

50ο φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Μερα πρωτη

Μέρα πρώτη .

Παρασκευή 13 Νοέμβριου και αφού προμηθευτικά τα διαπιστευτήρια του φεστιβάλ κλπ έκανα ένα μικρό αγώνα δρόμου για να εξασφαλίσω το μαγικό χαρτάκι μου θα μ έβαζε στην αίθουσα του Ολύμπιον . Τελικά τα κατάφερα και έτσι βρέθηκα εντός μαζί με πολιτικούς , καλλιτέχνες δημοσιογράφους παπαρολόγους κλπ κλπ . Την τελετή ενάρξεις παρουσίασε ο Ηθοποιός Χρήστος Λούλης που πέρσι απέσπασε και το βραβείο Β αντρικού ρόλου για την ερμηνεία του στους Σκλάβους στα δεσμά τους. Προλόγισαν οι Δ. Μουζακη , ο Γ. Χωραφας που μάλιστα αναφέρθηκε εκτεταμένα στην ομίχλη που επικρατεί τελευταία , ο Δήμαρχος , ο υπουργός πολιτισμού. Ακολούθησε Βίντεο σκηνοθετημένο απ τον Α. Φραντζη σε ιδική οθόνη real 3d και όλος ο καλός κόσμος έβαλε τα γυαλάκια που του έδωσαν κατά την είσοδο του . Εντυπωσιακό μες αλλά τίποτε το ιδιαίτερο σαν θέμα .

Να μην ξεχάσω ν αναφέρω και το εντυπωσιακό φιλμ που προβλήθηκε και θα συνεχίσει να προβάλετε καθ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ πάνω σε ολόκληρη την επιφάνεια του Ολύμπιον . Δηλαδή μεταμορφώθηκε η πρόσοψη του κτιρίου σε μια τεραστία οθόνη .

Ακολούθησε η πολυαναμενόμενη ταινία του Φατιχ Ακιν όπως ανέφερα και πριν την οποία προλόγισε ο ίδιος αλλά και οι πρωταγωνιστές του . Τα Φώτα έσβησαν και το 50^ο φεστιβάλ κινηματογράφου είχε πια ξεκινήσει .

Το soul kitchen είναι μια ζεστή ανθρώπίνη κωμωδία που συνδυάζει το δράμα , τον ερωτά , τη χαρά και τη συγκινήσει τόσο αρμονικά λες και ζεις κι εσύ μαζί με τους ήρωες την καθημερινή τους τρέλα.. Αναπάντεχη η στροφή αυτή του καλλιτέχνη που όμως μας άρεσε. Μπορεί να χαρακτηριστεί και σαν εύκολη , προβλέψιμη , ,με αρκετές απιθανότητας στο σενάριο . Ε και? Υπάρχει μήπως κανένας κανόνας που να λέει ότι όλες οι ταινίες τέχνης πρέπει να είναι βαριές , ψαγμένες αργές, δυσνόητες κλπ κλπ . Μια χαρα περάσαμε , γελάσαμε , το καταφχαριστηθήκαμε . Μακάρι να μπορούσαν να κάναν και οι έλληνες δημιουργοί τέτοιες κωμωδίες . Εξαιρετική και η επιλογή της μουσικής. Ακούσαμε από blues, rock , punk τους Locomondo αλλά και Μ Βαμβακάρη καθώς και Π . Σιδηρόπουλο .

Το story

Έλληνας νεαρός ονόματι Ζηνος ιδιοκτήτης ιδιόρρυθμης ταβέρνας προσπαθεί να ανεβάσει τη δουλεία στο μαγαζί του ενώ παράλληλα θέλει να βρει και αντικαταστάτη του αφού ο ίδιος θέλει ν ακολουθήσει την αγαπημένη του στο Τόκιο . Ο αδερφός του που μόλις αποφυλακίστηκε φαντάζει το πιο ακατάλληλο πρόσωπο γι αυτή τη δουλεία . Γερμανός επιχειρηματίας και πρώην συμμαθητής του Ζηνο θελει απεγνωσμένα το μαγαζί για να το γκρεμίσει και να χτίσει στη θέση του και άλλο . Και μέσα σ όλη αυτή την ανακατωσούρα παθαίνει και μετατόπιση σπονδύλου. Όλα δείχνουν πως ο ήρωας μας οδεύει προς την καταστροφή . Εκτός κι αν συμβεί κάποιο θαύμα

Μετά το πέρας της ταινίας ακολούθησε πάρτι στην αποθήκη Γ του λιμανιού με συναυλία των Locomondo και dj set απ τον ίδιο το Φατιχ Ακιν Η μπίρα ήταν άφθονη και κούτρα .

Παμε για τα επόμενα

50ο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

«Why Cinema Now?» Σήμερα Παρασκευή και 13 ξεκινά το 50ο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης . Μισός αιώνας ταινίες . Ταινίες απ όλο τον κόσμο με ιδιαίτερη έμφαση φέτος στις Φιλιππίνες , Γερμάνια και όπως πάντα τα Βαλκάνια . Της σημερηνης τελετης εναρξης θ εξακολουθήσει σε πρώτη πανελλαδική προβολή η Νέα δημιουργία του πολύ αγαπητού στο ελληνικό κοινό Φατίχ Ακίν με τίτλο Soul Kitchen , μια δροσερή κωμωδία με αρκετά έντονο το ελληνικό στοιχείο . Το φεστιβάλ φετος θα φιλοξενήσει μεγάλους δημιουργούς και τα έργα τους , καταξιωμένους ηθοποιός και σημαντικούς ανθρώπους της 7ης τεχνης όπως τον Βέρνερ Χέρτζογκ, Γκόραν Πασκάλιεβιτς , Τζέιν Μπίρκιν, Σιντ Γκάνις, Αλεξάντερ Ντεπλά, Τζέρεμι Τόμας, Αν Κονσινί, Κότζι Γουακαμάτσου και πολους αλλους. Μείνετε συντονισμένοι . Το Φεστιβάλ ξεκινά κι εμείς θα είμαστε εκεί .